logo

آلزایمر چیست؟علت ها و روش درمان

آلزایمر چیست؟

شایع ترین علت زوال عقل،از دست دادن حافظه و توانایی فردی،بیماری آلزایمر است.نام آلزایمر در سال 1906 بر روی این بیماری گذاشته شد و آن نام خانوادگی پزشکی آلمانی بود که پس از 20 سال تحقیق توانست خصوصیات این بیماری را شرح داد.آلزایمر که بیماری کهن سالان محسوب می گردد از یک فراموشی ساده بیشتر است.
در آلزایمر تغییرات متعددی در مغز بیمار رخ می دهد که باعث کوچک شدن مغز و نیز از بین رفتن سلول های مغزی میگردد و به جای لکه های متعددی با اشکال خاصی به نام پلاک های پیری می نشیند. این بیماری پیشرونده است و در فاصله زمانی 8 تا 20 سال به تدریج رشد میکند.
نشانه های آن به تدریج شدید تر می شود و با از دست دادن حافظه کوتاه مدت،فراموش کردن نام ها و نشانی ها روع شده،تا آنجایی پیش می رود که فرد حتی راه بازگشت به خانه را فراموش می کند.باید توجه داشت که برخی بیماری ها مانند افسردگی،بیماری های تیروئیدی و یا مشکلات قلبی،برخی عفونت ها،تداخلات دارویی و مصرف الکل ممکن است علائمی شبیه آلزایمر را ایجاد کند.

وضعیت جهانی در جهان

تخمین زده می شود که در حال حاضر در حدود سراسر جهان 18 میلیون نفر مبتلا به آلزایمر باشند که تا سال 2025 به تعداد 24 میلیون نفر خواهد رسید.بیشترین موارد افزایش در کشور های در حال توسعه دیده خواهد شد که به علت بالا رفتن سن جامعه جهانی می باشد.
برای مثال در 1991 حدود 70 میلیون نفر در کشور هند،دارای سن بالای 60 سال بودند که این تعداد در سال 2001 به 77 میلیون نفر رسید.حدود 3/5 میلیون نفر در ایالات متحده به این بیماری مبتلا هستند که نزدیک به دویست هزار نفر از آنها سن زیر 65 سال دارند.طبق اطلاعات بدست آمده یک نفر از هشت نفر بالای سن 65 سال مبتلا به این بیماری هستند و هفتمین عامل مرگ است.در عرض هر 70 ثانیه یک نفر مبتلا به این بیماری می شود و پیش بینی می شود که در اواسط قرن این خطر به 33 ثانیه کاهش یابد و تعداد مبتلایان به 19 میلیون نفر افزایش یابد.
بیماری آلزایمر یک بیماری است که حدود 6 درصد از افراد بالای 65 سال را درگیر میکند و بروز آن با افزایش سن بیشتر می شود.در سن بالای 80 سال بیماری رایج تر است.در سال 2000 بیش از 50 درصد سالمندان بالای 85 سال در ایالات متحده دچار آلزایمر بودند.
احتمال ابتلای بانوان به آلزایمر و سایر بیماری های زوال عقل نسبت به مردان بیشتر است.16 درصد ازبانوان بالای 71 سال مبتل به آلزایمر بوده،در حالی که در این گروه سنی،11 درصد از آقایان مبتلا بوده اند. البته یافته های دیگر حاکی از این است که تفاوت آشکاری مابین ابتلا به بیماری در زنان و مردان دیده نمی شوند.تعداد سالیان آموزش نیز در احتمال ابتلا به بیماری موثر است.دیده شده موارد ابتلا در کسانی که دارای تحصیلات بیشتری هستند نسبت به کسانی که تحصیلات کمتری دارند،کمتر می باشد.
Alzheimer

علت های احتمالی آلزایمر

در شخص سالم مغز دارای 100 میلیارد سلول عصبی است که به نام نورون شناخته می شوند. ارتباط این سلول های عصبی از طریق نقاطی به نام سیناپس رخ می دهد و در این نقاط اطلاعات عصبی تبادل میگردد.این تبادل اطلاعات در بیماری آلزایمر دچار اختلال می شود و ممکن است به طور کلی از بین برود یا اینکه تعداد سیناپس ها کاهش می یابد و سرانجام سلول های عصبی می میرند.
علت اصلی بیماری آلزایمر ناشناخته است.با این حال عواملی چون سن و پیشینه خانوادگی را به آن بی ربط نمی دانند.اکثریت افرادی که به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند بیشتر از 60 سالگی است و هرچه سن بیشتر باشد احتمال ابتلا به این بیماری افزایش می یابد.البته با این حال افرادی هستند که در سنین 40 یا 50 سالگی گرفتار آلزایمر شده اند.همچنین افرادی که یکی از والدین،برادر ویا خواهرشان مبتلا بوده اند شانس بیشتری برای گرفتن این بیماری را دارند تا افرادی که هیچگونه پیشینه ای ندارند.
یعنی وجود ژن یا ژن های ناقص خطر بروز بیماری آلزایمر را افزایش می دهد.برخی از دانشمندان معتقدند که ممکن است بیماری بر اثر یک عفونت ویروسی باشد که سال ها طول می کشد تا کاملا بروز کند.عوامل خطر زای عروقی مانند پرفشاری،خون،دیابت و کلسترول بالا هم مهم هستند.

درمان بیماری آلزایمر

اگر چه بیماری آلزایمر درمان ریشه کن کننده ندارد،اما درمان های موجود قادرند روی مسیر بیماری اثر کند کننده داشته باشند.داروهایی نظیر آرام بخش می توانند به کاهش اضطراب،کنترل رفتار های ناگهانی یا بهتر شدن روحیه کمک کنند.
ورزش می تواند به کاهش بی قراری کمک کند.پیاده روی منظم و شنا مفید هستند.داشتن رژیم غذایی متنوع هم سبب پیشگیری از بروز مشکلات گوارشی،کم آبی بدن،سوء تغذیه و کمبود ویتامین های مورد نیاز می گردد.مصرف خشکبار به ویژه فندق به تقویت حافظه کمک می کند.زیرا فندق دارای پیش ماده سروتونین است که برای ارتباط سلول های عصبی با هم دیگر مهم می باشد.
بر اساس یافته های دانشمدان افرادی که از نظر جسمی و فکری فعال هستند به مراتب کمتر از دیگران در معرض بیماری خطرناک آلزایمر قرار میگیرند.در یک مطالعه بر روی 192 نفر بیمار و 358 نفر از افراد سالم این نتیجه بدست آمده که زندگی ساکت و بدون فعالیت جسمی و فکری باعث کم کاری و ناسالم ماندن مغز گردیده و در افرادی که آمادگی مبتلا شدن به بیماری آلزایمر را دارند بروز بیماری را سرعت می بخشد.
انجام کار های ساده و سبکی که زیاد برای حافظه فرد پیچیده نباشند میتوانند به ایجاد احساس مفید بودن کمک کنند.داشتن زندگی فعال،شرکت در برنامه های جمعی،گوش دادن اخبار و مطالعه روزنامه ها و از همه مهم تر یاد گرفتن چیز های جدید مغز را فعال نگه می دارد و از ابتلا به بیماری یا گسترش آن پیشگیری می کند.هرچند بخشی از توانایی روانی بیماران زایل شده است.اما بسیاری از آنها کاملا قادر به لذت بردن از قدم زدن در پارک هستند.

نکته پایانی

اگر مراقبت از یکی از اعضای خانواده که دچار این بیماری است را به عهده دارید.ازدیگران درخواست کمک کنید تا بتوانید به خود استراحت دهید.از اینکه نیاز به استراحت و فراغت دارید احساس گناه نکنید.حتی اگر بیمار از این مساله احساس رضایت نداشته باشد.مراقبت کردن از یک فرد مبتلا به بیماری آلزایمر می تواند بسیار طاقت فرسا باشد.احتیاج به وقت و نیوری بسیار دارد.یک مراقبت کننده باید اول از خود مواظبت نماید زیرا که او مهم ترین شخص در زندگی یک بیمار مبتلا به آلزایمر است.