نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

نکات مهم در انتخاب دستگاه EEG و ابزارهای مورد نیاز برای ثبت سیگنال

انتخاب دستگاه EEG

نوروفیدبک در واقع تکنیکی است که به کمک دستگاه EEG سیگنال‌های مغزی را دریافت و به کمک این سیگنال‌ها به فرد می آموزد چگونه توسط قدرت ذهن، اختلالات مغز را اصلاح کرده یا آن را تقویت کند. در این مطلب کوتاه ابتدا به طور مختصر با تکنیک نوروفیدبک آشنا شده و سپس به ذکر نکات مهم در انتخاب دستگاه EEG و ابزارهای مورد نیاز برای ثبت می‌پردازیم.

 

 نوروفیدبک چیست؟  

نوروفیدبک از دو کلمه نورون + فیدبک تشکیل شده است. فیدبک در زبان فارسی به معنی بازخورد است و در واقع نوروفیدبک نوعی برگشت پیام ارتباطی یا عصبی است.

در اینجا بازخورد به مفهوم بازگرداندن بخشی از خروجی یک سیستم و ترکیب آن با ورودی به منظور کنترل خروجی است.

نوروفیدبک در اصل نوعی بیوفیدبک است که با استفاده از ثبت اطلاعات مغز و دادن بازخورد به فرد تلاش می‌کند که نوعی خود تنظیمی را به آزمودنی آموزش دهد.

بازخورد به طور معمول از راه صدا یا تصویر به فرد ارائه  می‌شود و از این طریق فرد متوجه می‌شود که آیا تغییر مناسبی را در فعالیت امواج مغزی خود ایجاد کرده است یا خیر.

 

نوروفیدبک چگونه عمل می‌کند؟  

در نوروفیدبک حسگرهایی که الکترود نامیده می‌شوند، بر روی پوست سر بیمار قرار می‌گیرند. این حسگرها فعالیت الکتریکی مغز فرد را ثبت و در قالب امواج مغزی (در اغلب موارد به شکل شبیه‌سازی شده در قالب یک بازی کامپیوتری یا فیلم ویدئویی) به او نشان می‌دهند. در این حالت پخش فیلم یا هدایت بازی کامپیوتری بدون استفاده از دست و تنها با امواج مغزی شخص انجام می‌شود.

 

به این شکل فرد با دیدن پیشرفت یا توقف بازی و گرفتن پاداش یا از دست دادن امتیاز یا تغییراتی که در صدا یا پخش فیلم به وجود می‌آید، پی به شرایط مطلوب یا نامطلوب امواج مغزی خود برده و سعی می‌کند تا با هدایت بازی یا فیلم، وضعیت تولید امواج مغزی خود را اصلاح کند.

 

ابزار مورد نیاز برای ثبت:

۱. دستگاه eWave

۲. نرم افزار eProbe

۳. کابل ۲/۴/۸ کانال

۴. لپ تاپ با قابلیت نصب ویندوز ۱۰

۵. کلاه ثبت

۶. ژل ثبت

۷. چسب ۱۰-۲۰

۸. لید

۹. چست لید

۱۰. کانکتور دیسکی

۱۱. سرنگ تزریق ژل

۱۲. سی دی نصب برنامه

۱۳. کابل یولس بی

۱۴. دانگل بلوتوث

 

پارامترهای  قابل توجه در انتخاب دستگاه EEG

 در انتخاب یک دستگاه EEG علاوه بر در نظر گرفتن کیفیت دستگاه، باید به موارد زیر توجه کرد:

o      امکانات نرم افزاری و سخت افزاری مناسب جهت استفاده از دستگاه
o      ویژگی‌های فنی دستگاه مانند: تعداد کانال‌های تقویت کننده،  فرکانس نمونه برداری، دقت A / D و …
o      دارا بودن تجهیزات جانبی مناسب موردنیاز دستگاه مانند: کابل‌های بیمار، کلاه، الکترود و …
o      دارا بودن امکان حمل آسان و نصب سریع
o      خدمات پس از فروش مناسب جهت پشتیبانی از محصول

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان اختلال خواب با نوروفیدبک

درمان اختلال خواب

درمان اختلال خواب با نوروفیدبک یکی از روش‌های نوین، موثر و ارزشمند برای این اختلال ناراحت کننده و شایع است، که بعد از چند جلسه اول نوروفیدبک می‌توانید نتایج دلخواه آن را ببینید. اگر با روش درمانی نوروفیدبک آشنا نیستید، می‌توانید در ابتدا سری مقالات زیر را مطالعه کنید.

بی خوابی یا بدخوابی یکی از دردسرهایی است که شاید همه ما در زندگی حداقل یک بار آن را تجربه کرده‌ایم. اینکه ساعت‌ها در رختخواب باشیم و نتوانیم بخوابیم و یا با وجود خواب شب در طول روز کسل و خواب آلود باشیم، چیزی است که همگی ما کم و بیش حداقل در مقطعی از زندگی آن تجربه کرده‌ایم و یا هم اکنون درگیر آن هستیم.

بی خوابی یکی از شایع‌ترین اختلالات خواب است. تا جایی که تقریباً ۱۰ درصد از جمعیت کل جهان گزارش تجربه بی خوابی مزمن یا مداوم را دارند.

در این اختلال، فرد بر اثر آن در شروع خواب و یا حفظ و تداوم آن ناتوان است. در واقع اختلال بی خوابی به سختی در شروع خواب، حفظ و تداوم آن و یا ناتوانی در داشتن یک خواب آرامش بخش اشاره دارد.

شاید بسیاری از افراد فکر می‌کنند بهم ریختگی سیستم خواب، چندان چیز مهمی نیست و اهمیتی زیادی ندارد. اما جالب است بدانید خواب یکی از نیازهای اصلی و ضروری انسان است.

خواب، دارویی است که باعث تسکین می‌شود و فواید روحی و جسمی زیادی دارد. ازجمله تقویت حافظه، کاهش استرس، افزایش تمرکز، کمک به ثابت نگه داشتن وزن و…

همچنین کمبود خواب نیز می‌تواند عوارض زیادی برای بدن داشته باشد. مانند آلزایمر، استرس، عدم تمرکز، کاهش یا افزایش غیر عادی وزن و … که همه این‌ها می‌تواند نشانه‌هایی برای اختلال خواب نیز باشد.

هم چنین بیماران مبتلا به بی خوابی با مشکلات و نقص در عملکرد روزانه نیز مواجهه هستند، که از جمله می‌توان به خستگی، کاهش تمرکز، توجه و حافظه، کاهش بهره‌وری آکادمیک، نقص در عملکرد شغلی، اختلال در خلق و تحریک پذیری، غیبت‌های شغلی بیشتر، کاهش انگیزه و انرژی اشاره داشت.

همگی دیده‌ایم بعضی از مردم همین که سرشان را روی بالش می‌گذارند، خواب‌شان می‌برد. اما بعضی دیگر ممکن است چندین ساعت به خواب رفتن آنها طول بکشد و یا چندین بار در طول از خواب بیدار شوند.

نداشتن خواب کافی یا باکیفیت، می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری روی شخص داشته باشد. اگر مشکلات بهم ریختگی خواب شما دائمی یا مزمن شود، انوقت دیگر اوضاع واقعاً از کنترل‌تان خارج خواهد شد.

در نتیجه باید یک فکر اساسی برای این قضیه کنید و به دنبال راهکارهایی برای درمان و رفع این مشکل دردسر ساز باشید. در این مطلب ابتدا به بررسی اختلال خواب و انواع آن می‌پردازیم و سپس با درمان اختلال خواب با نوروفیدبک و تاثیر آن بر بهبود کیفیت خواب بیماران مبتلا به این اختلال آشنا می‌شویم.

آشنایی با محصولات علوم اعصاب

اختلال خواب چیست؟

در واقع زمانی که فرد خواب طبیعی نداشته باشد، می‌گوییم دچار اختلال خواب (Sleep disorder) شده است. اختلال خواب انواع مختلفی مانند زیاد یا کم خوابیدن، پریدن از خواب، نرفتن به مرحله خواب عمیق و سخت به خواب رفتن دارد.

این اختلالات می‌تواند به دلیل بیماری‌های روانپزشکی مانند اضطراب، بیماری‌های سیستم تنفسی (خرناس)، یا به عنوان نوعی بیماری سالمندان باشد.

به طور کلی، هر فرد باید ۷ الی ۸ ساعت مفید در طول شبانه‌روز بخوابد و به مغز خود استراحت بدهد. وقتی ساعت و میزان خواب شبانه شما به هم می‌ریزد، از آن طرف پای اختلال خواب و عوارض آن به زندگی شما باز می‌شود.

خواب از نظر روانشناسی به دو مرحله اصلی تقسیم می‌شود:

مرحله حرکات سریع چشم یا خواب «REM» و مرحله بدون حرکات سریع چشم یا خواب «غیر REM».

مرحله REM خواب یا خواب همراه با رؤیا، مرحله‌ای از خواب است که در آن مغز فعال است و مرحله غیر REM نیز مرحله‌ی آرام یا پر آسایش خواب است.

خواب غیر REM شامل چهار مرحله از خواب است که مرحله به مرحله عمیق‌تر می‌شود. مرحله اول خواب سبک است. در حالی که مرحله ۴ عمیق‌ترین قسمت خواب است.

این مراحل و چرخه‌ها در خواب طبیعی، به طور مرتب تکرار می‌شود. حالا اگر این چرخه خواب در سیستم خواب شما دچار مشکل شود، در واقع دچار اختلال خواب شده‌اید.

اگر خواب مناسبی نداشته باشید یعنی خواب شبانه شما جوری باشد که مرتب از خواب بیدار شوید، ممکن است وقت بیداری احساس خستگی، ضعف و مشکلات تمرکز و توجه کنید.

درمان اختلال خواب با نوروفیدبک می‌تواند، به عنوان یکی از روش‌های موثر و پایدار به شما در درمان اختلال خواب کمک کند.

انواع اختلال خواب

درمان اختلال خواب با نوروفیدبک می‌تواند برای انواع مختلف این اختلال مفید باشد. اختلال خواب هر چند به ظاهر یک مشکل ساده و معمولی است، اما در واقع این طور نیست و مشکلی است که انواع مختلف با دلایل مختلفی دارد. در ادامه با ۴ مورد شایع این اختلال آشنا می‌شویم.

بی خوابی

بی‌خوابی در واقع دردسری است که خیلی از ماها کشیده‌ایم و شامل ناتوانی در به‌خواب رفتن یا در خواب ماندن است. بی‌خوابی دلایل بسیاری دارد، مثلاً می‌تواند به‌خاطر استرس و اضطراب، هورمون‌ها، عادت به خواب ناکافی، مشکلات گوارشی، اختلالات ریتم شبانه روزی، مصرف برخی داروها و… ایجاد شود. همچنین ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری دیگر باشد.

بی‌خوابی بر فعالیت‌های روزانه فرد تاثیر منفی می‌گذارد و در عملکرد او در مدرسه یا محل کار اختلال ایجاد می‌کند. علاوه بر آن برای سلامت کلی و کیفیت زندگی بسیار مضر است و می‌تواند باعث بروز مشکلاتی مانند افسردگی، اشکال در تمرکز، تحریک‌پذیری، افزایش وزن و… شود.

اختلال ریتم شبانه روزی

درون مغز همه ما یک ساعت یک کوچک وجود دارد، که چرخه خواب شبانه روزی ما را تنظیم می‌کند. این ساعت کوچک درون مغز ما، در بخش کوچکی از مغز به نام هسته suprachiasmatic از هیپوتالاموس قرار دارد.

این ساعت داخلی بدن ما از میزان نور محیط تأثیر می‌گیرد و ریتم شبانه روزی ما را تنظیم می‌کند. هنگامی که در محیط نور کمتری وجود دارد، مغز با آزادسازی ملاتونین باعث خواب آلودگی فرد می‌شود و زمانی که صبح نور خورشید می‌تابد، مغز به بدن می‌گوید که وقت بیدار شدن است.

ناهنجاری‌های مربوط به این ساعت، اختلالات ریتم شبانه روزی را به وجود می‌آورند. اختلالات ریتم شبانه روزی در واقع مشکلات مختلف خواب را مانند، به هم خوردن نظم خواب به خاطر مسافرت‌های طولانی هوایی، به دلیل تغییر کار، سندرم تاخیر فاز خواب (از خواب بیدار شدن خیلی دیر) و سندرم پیشرفته فاز خواب (از خواب بیدارشان خیلی زود) به وجود می‌آورد.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید: روش های درمان بهبود عمکرد مغز با نوروفیدبک ILF

آپنه خواب

در صورتی که در طول خواب برای فرد وقفه‌های تنفسی رخ دهد، او دچار آپنه خواب شده است. آپنه خواب زمانی اتفاق می‌افتد که راه هوایی فوقانی به طور کامل و یا جزئی مسدود شده باشد.

این وقفه‌های تنفسی برای مدت کوتاه به طور منظم رخ می‌دهد و فرد را از خواب بیدار می‌کند. این یک وضعیت پزشکی جدی است که باعث می‌شود، بدن اکسیژن کمتری دریافت کند.

آپنه خواب باعث می‌شود فرد در طول روز احساس خواب آلودگی شدید کند و همچنین ممکن است این اختلال با فشار خون بالا و خطر ابتلا به سکته مغزی و حمله قلبی در ارتباط باشد.

خر و پف

بسیاری از مردم هستند که در خواب خروپف می‌کنند. خر و پف کردن یا اصطلاحاً خرناس کشیدن اغلب اوقات سر و صدا تولید می‌کند.

خر خر کردن می‌تواند به خاطر سر و صدای آن باعث ناراحتی شود و یا حتی فرد از سر و صدای خودش در طول شب بیدار شود. همچنین ممکن است نشانه یک مشکل خواب جدی تر مانند آپنه خواب باشد.

درمان اختلال خواب با نوروفیدبک

معمولاً بعد از شروع درمان با نوروفیدبک اولین تغییراتی که فرد مشاهده می‌کند، تغییر و تنظیم خوابش است. بنابراین می‌توان گفت درمان اختلال خواب با نوروفیدبک می‌تواند بسیار موثر و کارآمد باشد و از نوروفیدبک در درمان انواع اختلالات خواب نیز می‌توان استفاده کرد.

انسان برای دست‌یابی به سلامت کلی باید علاوه بر سلامت جسمی دارای سلامت روان نیز باشد، به طوری که سازمان جهانی بهداشت، بهداشت روانی را به عنوان یکی از اصول مراقبت‌های اولیه بهداشتی در دستور کار کشورهای عضو قرار داده است.

یکی از عواملی که نقش مهمی در سلامتی انسان دارد، خواب است. دارو درمانی یکی از شایع‌ترین روش‌ها برای درمان بیماران مبتلا به اختلالات خواب است. بنزودیازپین‌ها، داروهای مسکن غیر بنزودیازپینی و آگونیست‌های ملاتونین اولین درمان‌های دارویی بی خوابی می‌باشند.

درمان‌های دیگری نیز در مراحل بعدی مانند داروهای ضد افسردگی، دیفن هیدرامین‌ها، داروهای ضد روان پریشی و باربیتورات‌ها وجود دارند.

اگر چه این داروها موثر هستند، اما اغلب عوارض جانبی زیادی مانند باقی ماندن تاثیر مسکن در طول روز در بدن، خواب آلودگی، گیجی، سردرهای خفیف، نقص‌های شناختی و وابستگی ایجاد می‌کند.

از آن جایی که اختلال بی خوابی بیشترین همبودی را با سایر اختلالات روانی دارد، تنها رفتار درمانی شناختی است که تاثیرات مفید و ماندگاری را بر این اختلال دارد.

اما در عین حال کسب مهارت‌های لازم برای مقابله با این اختلال نیازمند تلاش مستمر است، که برخی بیماران مبتلا، ممکن است انگیزه لازم لازم را در فرآیند درمان نداشته باشند.

در نتیجه امروزه دانشمندان به شیوه‌های نوینی مانند درمان اختلال خواب با نوروفیدبک روی آورده‌اند. از آن جایی که در اختلال بی خوابی چندین عامل دخیل است، درمان‌های متنوع و یا ترکیبی از آن‌ها بهترین فایده را برای افراد مبتلا دارد.

اطلاعاتی که در حال حاضر از مغز وجود دارد، باعث شده درمانگران ترغیب شوند به سوی معالجات مغزی روی آورند که در آن هر بیمار به شیوه مخصوص و بسته به چگونگی نقشه نقشه‌های مغزی خودش آموزش ببیند.

در حال حاضر محققان، نوروفیدبک را پنجره‌ای جدید برای سنجش و تغییر حالت‌های مغزی می‌دانند. نوروفیدبک نوعی بیوفیدبک است که حاکی از ارتباط متقابل و مهم ذهن و بدن است.

نوروفیدبک نوعی آموزشی برای بیماران است که باعث ایجاد تغییرات، تقویت، تعدیل و افزایش کارایی سلول‌های مغزی می‌شود.

تحقیقات نشان داده‌اند که اختلال‌های روان پزشکی و عصب شناختی می‌توانند، به وسیله الگوهای EEG از هم تشخیص داده شوند و نوروفیدبک می‌تواند برای تغییر این الگو‌ها کمک کننده باشد.

در واقع نوروفیدبک روشی برای نرمال کردن فعالیت‌های مغز است که از عملکرد طبیعی خود منحرف شده‌اند و این کار بر اساس مکانیزم شرطی سازی عامل بنا شده است.

روش نورفیدبک یکی از رایج‌ترین روش‌های درمان بیمارم مبتلا به اختلال خواب است و امروزه طرفداران بسیاری در میان روانشناسان و بیماران مبتلا به این اختلال دارد.

نوروفیدبک قادر است فرد مبتلا به اختلالات خواب را بدون هیچ گونه عوارض جانبی و به صورت قطعی و دائمی درمان کند.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید: اثر بخشی نوروفیدبک در بیماری ام اس

اثرات درمان اختلال خواب با نوروفیدبک

در جوامع صنعتی امروزه اختلالات خواب شیوع و بروز بسیار زیادی دارد. اختلالات خواب در واقع به دلیل عدم تعادل‌های روانی و عصبی بوده و مغز اجازه به خواب رفتن فرد را نمی‌دهد و در واقع تصمیمی خلاف تصمیم درست می‌گیرد.

نوروفیدبک یک سیستم درمانی پیچیده‌، روشی نو و غیر تهاجمی است که رشد و تغییر در سلول‌های مغزی را ارتقاء می‌دهد. این شیوه تمریناتی بر روی امواج مغزی است، که به مغز آموزش می‌دهد که مسیر کاری درست کدام است.

مغز به صورت خودکار شروع به خود تنظیمی کرده و به آموزش‌ها عمل می‌کند و این دقیقاً همان چیزی ست که بدن فرد مبتلا به اختلالات خواب به آن نیاز دارد.

در حالت طبیعی به این علت که افراد از امواج مغزی خود آگاهی ندارند، نمی‌توانند بر روی فعالیت‌های آن اثر بگذارند. نوروفیدبک به افراد این امکان را می‌دهد که اطلاعاتی را از فعالیت الکتریکی مغز خود داشته باشند.

آن گاه این خود آگاهی به آن‌ها اجازه می‌دهد که الگوی امواج مغزی خود را از طریق شرطی سازی عامل بهبود دهند. در این روش ابتدا بیمار را از فعالیت غیر طبیعی امواج مغزی‌اش آگاه کرده سپس هر وقت توانست فعالیت مدنظر را مطابق با ناهنجاری‌اش مهار یا تقویت کند، به وی پاداش داده می‌شود.

نوروتراپیست با تغییرات سیگنال‌های مغزی که روی تتا و آلفا انجام می‌دهد، باعث می‌شود که فرد به خواب عمیق و خوبی فرو رود و دچار بی خوابی یا اختلالات دیگر خواب نشود.

نتایج پژوهش‌ها نشان دهنده اثر بخشی درمان اختلال خواب با نوروفیدبک است و تحقیقات بالینی نشان داده نوروفیدبک به بهبود انواع اختلالات خواب مانند بی‌خوابی، آپنه، سخت به خواب رفتن، مرتب از خواب پریدن و … که علائمی مرتبط با اضطراب و افسردگی دارند، کمک می‌کند.

البته تشخیص موثر بودن روش نوروفیدبک برای مشکل بیمار توسط پزشک متخصص اعصاب صورت می‌گیرد. برخی مشکلات خواب در کودکان شامل شب ادراری، راه رفتن در خواب، حرف زدن در خواب، وحشت در خواب و اضطراب نیز مربوط به مشکل خواب رفتن می‌باشند.

نوروفیدبک با کمک خود تنظیمی مغز در بهبود مشکلات مربوط به خواب موفق بوده است و غالبا توسط مراجعین بهبود کیفیت خواب گزارش می‌شود.

آمارها نیز نشان می‌دهد نوروفیدبک در درمان اختلال بی‌خوابی و بهبود کیفیت خواب بیماران مبتلا به این اختلال تاثیر بسیاری دارد. نتایج حاصل از یک آزمایش نشان داده که ۹۱/۸ درصد تفاوت در نمرات مولفه‌های کیفیت خواب در دو گروه آزمایشی و درمان با نوروفیدبک وجود داشت.

در نتیجه می‌توان نوروفیدبک را به عنوان روشی جایگزین برای سایر درمان‌های بی خوابی در نظر گرفت. همچنین درمان اختلال خواب با نوروفیدبک عوارض جانبی دارو درمانی را ندارد و اثرات درمانی پایدارتری نیز دارد. فعالیت‌های کل مغز را کنترل می‌کند و بهبودی پایدار بیماری را شامل می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان وسواس با نوروفیدبک

درمان وسواس

بیشتر کسانی که به اختلال وسواس مبتلا می‌شوند، در ابتدا این بیماری را به صورت خفیف تجربه می‌کنند، بنابراین می‌توان در همان ابتدا از پیشرفت بیشتر بیماری جلوگیری کرد. درمان وسواس با نوروفیدبک یکی از روش‌های نوین، بدون عوارض و موثر در درمان این بیماری است. در این مطلب می توانید با درمان وسواس به کمک این شیوه درمانی جدید و جذاب آشنا شوید.

 

اگر با روش درمانی و آموزشی نوروفیدبک آشنا نیستید، می‌توانید در ابتدا سری مقالات زیر را مطالعه کنید.

نوروفیدبک چیست؟

 

اکثر ما ممکن است گاهی دچار افکار وسواس‌ مانند بشویم. مثلا چند بار کنترل کنید که آیا اجاق را خاموش کرده‌اید یا نه؟ یا به چاه‌های فاضلاب نزدیک نشوید. یا بعضی افکار در ذهن شما حالت وسواس گونه پیدا کند. اما لزوما دلیل این نیست که شما دچار اختلال وسواس شده‌اید.

ولی اگر این حالت وسواس گونه مانع زندگی عادی شما باشد، به عنوان یک بیماری شناخته می‌شود. اختلال وسواس چیزی نیست که تنها شما دچار آن باشید، بلکه بسیاری از افراد از این مشکل رنج می برند. که البته این بیماری به روش‌های گوناگونی قابل درمان و کنترل است.

برای اینکه به چگونگی درمان وسواس با نوروفیدبک بپردازیم، ابتدا نگاهی به تعریف وسواس بیندازیم و ببینیم در حقیقت چه کسانی جز دسته بیماران دارای اختلال وسواس قرار می گیرند.

 

اختلال وسواس چیست؟

اختلال وسواس فکری یا عملی، یکی از شاخه‌های اختلال اضطرابی مزمن است. در واقع در این اختلال فرد در مورد نظم و ترتیب و امور جزئی و همچنین کمال‌ طلبی دچار اشتغال ذهنی بیش از اندازه است، تا حدی که به از دست دادن انعطاف ‌پذیری، صراحت و کارایی می‌انجامد.

سندروم یا اختلال وسواس OCD) obsessive compulsive disorder)، نوعی بیماری است که باعث افکار ناخواسته، اجباری و غیر قابل کنترل در شخص مبتلا می‌شود و می‌تواند به عمل اجباری و رفتارهای تکراری نیز منجر شود.

اگر این رفتار اجباری یا وسواس مانند در طول روز بیشتر از یک ساعت از زمان شخص را به خود اختصاص دهد، یا به بدتر شدن کیفیت زندگی شخص بیانجامد، می تواند نشانه‌ی این باشد که فرد مبتلا به اختلال وسواس است. این بیماری معمولا در دوران کودکی یا نوجوانی آغاز می‌شود.

 

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید: درمان اوتیسم با نوروفیدبک eProbe

معمولا شخص مبتلا به این بیماری از غیر طبیعی بودن رفتار خود آگاه است و می خواهد آن را ترک کند. اما به دلیل دلهره و احساسات آزار دهنده دیگر، که حاصل عدم اطاعت از “اجبار” است، در این کار موفق نمی‌شود.

اختلال وسواسی جبری گروه مختلفی از علائم را در بر دارد، که شامل افکار مزاحم، اشتغالات ذهنی و اعمال وسواسی می شود.

این وسواس‌ها و اجبارها ناراحتی زیادی را برای شخص بیمار ایجاد می کند. طوری که علاوه بر اتلاف وقت فرد موجب می شود، کارکردهای روزمره مانند کارکردهای شغلی، تحصیلی و خانوادگی او نیز دچار اختلال شوند.

در اختلال نوع وسواس فکری-عملی افکار وسواس‌گونه و اضطراب‌آور و ترس، با وسواس‌های عملی همراه می‌شوند. یعنی به این شکل که این وسواس‌های عملی کارهایی وسواس‌گونه‌ای هستند، که شخص برای کم کردن وسواس‌های فکری خود انجام می‌دهد. این کارها و رفتارها تکراری، کلیشه‌ای و معمولا غیرارادی هستند.

وسواس به صورت‌هاى مختلف بروز مى‏ کند، برخی از علائم وسواس مانند: اجتناب، تکرار و مداومت، تردید، شک در عبادت، ترس، دقت و نظم افراطى، اجبار و الزام، احساس بن بست، عناد و لجاجت.

 

انواع وسواس

درمان وسواس با نوروفیدبک برای انواع مختلف اختلالات وسواسی مفید و موثر است. اختلالات وسواسی انواع مختلفی دارد که برخی از موارد آن مانند:

اختلال وسواسی-جبری OCD، اختلال بدریخت انگاری بدن، اختلال ذخیره‌سازی، اختلال کندن مو، اختلال خراشیدن پوست، اختلالات ناشی از مواد/دارو، اختلالات مرتبط ناشی از بیماری طبی و…

اما به طور کلی اختلال وسواسی را می توان، به دو گونه اصلی تقسیم کرد: وسواس فکری و عملی.

 

وسواس‌های فکری :

 

وسواس فکری داشتن در واقع یعنی داشتن افکار، تمایلات یا تصورات مزاحم، ناخواسته و پایداری که فرد را آزار می‌دهد و ایجاد ترس، اضطراب و ناراحتی می‌کند.

این افکار مثلا می تواند در این باره باشد که ممکن است، حادثه‌ی بدی برای شما یا نزدیکان شما اتفاق بیافتد و یا شما خودتان به کسی صدمه بزنید.

فرد تلاش می‌کند این افکار، تمایلات یا تصورات را نادیده بگیرد و یا سرکوب کند و یا اینکه با پرداختن به افکار یا فعالیت‌هایی دیگر (مثل انجام یک وسواس عملی) آن را خنثی کند.

 

وسواس‌های عملی:

 

همانطور که گفتیم، ریشه بیماری وسواس اضطراب است و بیماری به دو شکل فکری و عملی بروز می‌کند. این افکار وسواسی در نهایت می توانند به دست زدن به اعمال جبری منجر شوند، که این صورت به آن اختلال وسواس عملی می گویند.

یعنی شخص مبتلا خود را مجبور می‌بیند، کاری را به صورتی معین انجام دهد تا افکار اجباری را خاموش کند و یا دلهره را کاهش دهد. چنانچه بیمار در برابر انجام عمل وسواسی مقاومت کند، اضطرابش بیشتر می‌شود.

وسواس‌های عملی کارهایی معمولی هستند مانند شستشوی مکرر خود، کنترل قفل کردن در، خاموش کردن اجاق یا تکرار جملاتی که شبیه ادعیه هستند.

در نتیجه فرد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی برای کم کردن اضطراب خود که به دلیل افکار مزاحم است، فعالیت دیگری را انجام می‌دهد تا اضطراب او را کم کند، که این به شدت گرفتن این اختلال کمک می کند.

 

 

درمان وسواس با نوروفیدبک

محققان می گویند، چیزی حدود ۲ تا ۳ درصد از افراد جامعه با اختلال وسواس مادام العمر دست و پنجه نرم می کنند و به نوعی با بیماری وسواس چه از نوع فکری و یا عملی درگیر هستند.

اختلال وسواس فکری-عملی چهارمین بیماری روانپزشکی پس از فوبیا، اختلالات مواد و اختلال افسردگی در دنیاست. اختلال وسواس عملکردهای روزانه و حتی رشد تحولی کودکان را نیز مختل می کند.

امروزه محققان دریافتند، درمان وسواس با نوروفیدبک تاثیر بسزایی در کاهش و یا درمان کامل اختلال وسواس اجباری دارد.

تا به امروز درمان‌های زیادی برای اختلالات اضطرابی و وسواس ارائه شده است و بیمارانی که مستاصل شده‌اند، گاهی همه این راه‌ها را امتحان می کنند. اما باز هم اضطراب و استرس آنها را رها نمی کند.

در برخی از شیوه‌های درمانی شاید مدت کوتاهی اضطراب و وسواس بیمار کم شود، اما بعد از مدتی همه علائم وسواس مجدد بر می گردد.

اختلال وسواس اجباری در گذشته با کمک داروهایی از جمله داروهای ضد افسردگی، anxiolytics و در برخی موارد داروهای ضد روان‌پریشی درمان ‌می‌شد.

علاوه بر داروها آموزش، رفتار درمانی ادراکی، جلوگیری از پاسخ و گاهی اوقات عمل جراحی مغز نیز شیوه‌های درمانی OCD در گذشته بوده است.

تحقیقات انجام شده درباره داروها و درمان‌های شناختی نشان داده‌ است، اثر بخشی آنها حدود ۳۳% است.

به این دلیل که مغز، تنظیم کننده مرکزی هیجانات، افکار و رفتارهایی است، که بسیاری از مشکلات روانشناختی را ایجاد می کند. امروزه نوروفیدبک به عنوان یک روش درمانی موثر مورد توجه روانشناسان قرار گرفته است و تمرکز ویژه آنان بر این حیطه است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که درمان وسواس با نوروفیدبک میزان کارایی بالای دارد و سبب افزایش فعالیت مغز بعد از هر بار درمان با نوروفیدبک شود.

در حال حاضر این روش به عنوان یک روش درمانی جدید و بدون عوارض و همچنین با اثر طولانی مدت برای درمان اختلال وسواس فکری-عملی مورد توجه است.

نوروفیدبک یک سیستم آموزش جامع است که رشد و تغییر در سطح سلول مغزی را ارتقا می‌دهد و در درمان طیفی از اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از ضربه، اختلالات شخصیت، اعتیاد و وسواس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در مطالعه الکتروانسفالوگرافی کمی، تحقیقات نشان داده که در نیمکره راست بیماران دارای اختلال وسواس، توان مطلق امواج بتا بسیار پایین است.

آنها دریافتند که افزایش توان نسبی آلفا در بیشتر نواحی مغز با کاهش توان نسبی بتا و دلتا در ناحیه پیشانی چپ همراه است. تحقیقات نشان داد نیمکره راست این بیماران مخصوصاً در توان نسبی بتا فعالیت بسیار پایینی دارد.

لذا اگر بتوان این شاخص‌ها را در مغز افراد تغییر داد، می توان به درمان آنها کمک کرد و این کار با نوروفیدبک امکان پذیر است.

در کل می توان گفت که نوروفیدبک راهبرد درمانی جدید، بدون عارضه و غیر تهاجمی برای درمان اختلال وسواس فکری – عملی محسوب می شود.

از آنجا که اثر بخشی نوروفیدبک بر اساس یک فرآیند یادگیری و شرطی سازی است، طول دوره درمان آن معمولاً بلند مدت است.

به ویژه که نوروفیدبک با مغز و شرطی سازی و ایجاد تغییر در یادگیری‌های مغزی سر و کار دارد، که این خود طول دوره درمان را طولانی تر می کند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی

دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی

دستگاه بیوفیدبک یک ابزار پزشکی و درمانی است که به بیماران کمک می‌کند تا با استفاده از اطلاعات فیزیولوژیکی خود، عملکرد بدن را بهبود بخشند. این تکنیک به خصوص در حوزه‌های روان‌شناسی، فیزیوتراپی و پزشکی کاربرد گسترده‌ای دارد.

در این مقاله با هم خواهیم دید، دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی چه کاربردی دارد و در چه مواردی مورد استفاده قرار می گیرد. ابتدا باید گفت، شما می‌توانید شیوه درمانی بیوفیدبک را در کلینیک‌های فیزیوتراپی، مراکز پزشکی و بیمارستان‌ها دریافت کنید. اما برخی دستگاه‌های خانگی نیز به منظور عملکرد بهتر وجود دارند. اگر با روش درمانی بیوفیدبک آشنا نیستید، ابتدا مقاله بیوفیدبک چیست؟ را مطالعه کنید

فهرست مطالب

بیوفیدبک چیست؟ و چه کاربردی دارد؟

بیوفیدبک یک روش غیرتهاجمی است که در آن بیماران می‌توانند با استفاده از اطلاعات فیزیولوژیکی بدن خود، مانند فعالیت عضلانی، دما، ضربان قلب و فشار خون، به بهبود وضعیت خود کمک کنند. این اطلاعات به صورت بازخورد فوری به بیمار ارائه می‌شود، که به او این امکان را می‌دهد تا در فرآیند یادگیری و کنترل بدن خود شرکت کند.

تاریخچه دستگاه بیوفیدبک

تاریخچه بیوفیدبک به دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی برمی‌گردد. در این زمان، دانشمندان و پژوهشگران شروع به تحقیق در مورد ارتباط بین بدن و ذهن کردند. یکی از اولین پژوهشگران در این حوزه، دکتر نورمن کاتس بود که در زمینه اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی عضلات (EMG) کار می‌کرد.

توسعه تکنیک‌ها

در دهه ۱۹۶۰، با پیشرفت‌های تکنولوژیکی، دستگاه‌های بیوفیدبک به تدریج توسعه یافتند. در این دوران، تحقیقات بیشتری در زمینه نحوه عملکرد سیستم‌های عصبی و تأثیر آن بر روی وضعیت‌های فیزیولوژیکی انجام شد. پژوهشگران به دنبال پیدا کردن راه‌هایی بودند که بیماران بتوانند با استفاده از اطلاعات فیزیولوژیکی خود، به بهبود وضعیت خود کمک کنند.

گسترش کاربردها

در دهه ۱۹۷۰، بیوفیدبک به عنوان یک روش درمانی در زمینه‌های مختلف پزشکی، به ویژه در مدیریت درد و درمان اختلالات روانی، به کار گرفته شد. این دوره، زمانی بود که بیوفیدبک به عنوان یک تکنیک مؤثر در درمان بیماری‌ها و بهبود کیفیت زندگی بیماران شناخته شد.

پیشرفت‌های تکنولوژیکی

با ورود کامپیوترها و تکنولوژی‌های دیجیتال در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، بیوفیدبک به سطح جدیدی از دقت و کارایی رسید. دستگاه‌های بیوفیدبک جدیدتر با قابلیت‌های پیشرفته‌تر توسعه یافتند که می‌توانستند اطلاعات بیشتری را به طور آنی به بیماران ارائه دهند.

پژوهش‌های علمی و تأیید بالینی

در دهه‌های اخیر، بسیاری از پژوهش‌ها و مطالعات بالینی بر روی اثربخشی بیوفیدبک انجام شده است. این تحقیقات به تأیید علمی و کاربردی بودن این روش کمک کرده‌اند و بیوفیدبک به یکی از روش‌های معتبر درمانی در حوزه‌های مختلف پزشکی تبدیل شده است.

آینده بیوفیدبک

امروزه، بیوفیدبک در زمینه‌های مختلفی از جمله فیزیوتراپی، روان‌شناسی، مدیریت استرس و درد، و توانبخشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با پیشرفت‌های بیشتر در تکنولوژی و تحقیقات علمی، انتظار می‌رود که کاربردهای جدید و موثری برای بیوفیدبک در آینده ایجاد شود.

نحوه عملکرد دستگاه بیوفیدبک

دستگاه‌های بیوفیدبک به سنسورهایی مجهز هستند که می‌توانند اطلاعات مختلف فیزیولوژیکی را اندازه‌گیری کنند. این سنسورها معمولاً به بدن بیمار متصل می‌شوند و اطلاعات به صورت آنی به یک نمایشگر منتقل می‌شود. در اینجا به بررسی انواع سنسورها و روش‌های اندازه‌گیری می‌پردازیم:

1-سنسورهای الکترومایوگرافی (EMG)

این سنسورها فعالیت الکتریکی عضلات را اندازه‌گیری می‌کنند و به بیمار کمک می‌کنند تا الگوهای حرکتی خود را بهتر درک کند. اطلاعات به نمایشگر منتقل می‌شود و بیمار می‌تواند به طور همزمان فعالیت عضلانی خود را مشاهده کند.

2-سنسورهای تنفسی

این سنسورها الگوهای تنفسی را اندازه‌گیری می‌کنند. بیمار می‌تواند با استفاده از این اطلاعات، تنفس عمیق‌تری انجام دهد و به آرامش برسد.

3-سنسورهای حرارتی

این سنسورها دما را اندازه‌گیری می‌کنند و به بیمار کمک می‌کنند تا تغییرات دما در بدن خود را شناسایی کند. این اطلاعات می‌تواند در مدیریت استرس و درد مؤثر باشد.

دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی

بیوفیدبک یک روش نوین درمانی است که بر پایه ارتباط مستقیم بین فعالیت‌های فیزیولوژیکی بدن و نمایش و بازخورد آن‌ها به افراد مبتلا، توسعه یافته است. این روش، افراد را به شناخت عمیقتری از واکنش‌ها و فعالیت‌های بدنی خود می‌انجامد و آن‌ها را قادر می‌سازد تا از طریق آموزش و تمرینات خاص، بهبودی در کنترل برخی از واکنش‌های فیزیولوژیکی خود را تجربه کنند. این روش به صورت گسترده در حوزه‌های مختلف بهداشت و درمان، از جمله مدیریت استرس، اضطراب، درد مزمن، اختلالات خواب، و مسائل روان‌پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بیوفیدبک اساساً بر ایده این استوار است که فرآیندهای فیزیولوژیکی بدن، مانند فشار خون، ضربان قلب، دمای بدن، الکتروفیزیولوژی مغز و سایر نشانگرهای بیولوژیکی، قابل اندازه‌گیری و تحلیل هستند. با استفاده از تجهیزات حسگرها و دستگاه‌های اندازه‌گیری دقیق، این اطلاعات به شکل زنده به افراد نمایش داده می‌شوند. افراد در این فرآیند به عنوان فعالانه‌ترین شخصیت در این روند شرکت می‌کنند؛ زیرا آن‌ها با تمرکز و توجه به نمایشگرها، توانایی کنترل برخی از عوامل فیزیولوژیکی بدن خود را افزایش می‌دهند.

با توسعه تکنولوژی و افزایش دسترسی به تجهیزات پیشرفته، بیوفیدبک به یکی از ابزارهای مؤثر در مداخلات درمانی تبدیل شده است. این روش نه تنها در بهبود وضعیت‌های جسمی مثل فشار خون و ضربان قلب موثر است بلکه در حوزه‌های روانی نیز تاثیرگذاری دارد. به عنوان مثال، در مدیریت استرس و اضطراب، بیوفیدبک می‌تواند به افراد کمک کند تا با کاهش فعالیت‌های عصبی خود، بهبودی در حالت ذهنی خود را تجربه کنند.

رهجویی در بیوفیدبک به اندازه زیادی به شخصیت و نیازهای هر فرد تکیه دارد. برخی از جلسات ممکن است بر روی تنظیم واکنش‌های فیزیولوژیکی متمرکز شده باشد، در حالی که دیگران ممکن است به تقویت مهارت‌های تمرکز و ذهنی شدن متمرکز شوند. این رویکرد گسترده این روش را به یک ابزار چندگانه برای مداخلات درمانی می‌کند.

در بعضی از بیماری‌ها وقتی بدن بیمار نمی تواند به داروهای تجویز شده پاسخ مناسب دهد، پزشک به درمان‌های غیر دارویی روی می‌آورد. یکی از این موارد، درمان با استفاده از دستگاه بیوفیدبک است.

در روش بیوفیدبک بیماران آموزش می بینند، که عملکرد بدن‌شان را با ذهن کنترل کنند. یعنی فرد در این روش تنها با دریافت سیگنال از قسمت‌های مختلف بدنش توسط دستگاه می تواند، عملکردهای حیاتی بدن مانند ضربان قلب را با ذهن خود کنترل کند.

در واقع فرد تنها با به کار گرفتن قدرت ذهن و با آگاهی از اینکه درون بدنش چه می گذرد، یاد می گیرد کنترل بیشتری روی سلامتی و بهبود بیماری‌ خود داشته باشد.

به کمک تکنیک بیوفیدبک یاد می گیریم، عملکردهای غیر ارادی بدن مانند ضربان قلب، تنفس، تعریق و… را کنترل کنیم. یعنی بیمار با یادگیری برخی موارد،

کنترل درد و مشکلات بدنی را در اختیار می گیرد و پس از گذشت مدت زمانی بهبودی می‌یابد.

از دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی برای درمان بسیاری از مشکلات حسی و حرکتی، فلج اعصاب، بازتوانی پس از سکته‌ها، کنترل بی اختیاری‌ها و… استفاده می شود.

امروزه دستگاه بیوفیدبک به دلیل کاربردهای بسیار آن به طور گسترده ای در کلینیک‌های فیزیوتراپی مورد استفاده قرار می گیرد.

در بایوفیدبک با بکارگیری ابزارهای الکترونیکی اطلاعاتی را در مورد اعصاب، عضلات و فعالیت‌های خود مختار بدن ثبت و پردازش می کنند و در قالب فیدبک صوتی یا تصویری به بیمار و پزشک معالج او نشان می دهند.

درمان‌های بیوفیدبک، به علت اینکه همزمان به صورت یکسان بر روی عملکرد ذهن و بدن تاثیر می گذارد، تاثیر زیادی در درمان بیمار داشته و باعث سرعت بخشیدن به روند درمان می‌شود

مدیریت درد با بیوفیدبک

مدیریت درد با بیوفیدبک روشی غیردارویی است که به افراد کمک می‌کند تا با استفاده از بازخوردهای زیستی، عملکردهای فیزیولوژیکی بدن خود را کنترل کرده و دردهای مزمن را مدیریت کنند. در این روش، ابزارهایی مانند حسگرهای الکتروانسفالوگرافی (EEG)، حسگرهای ضربان قلب و دستگاه‌های اندازه‌گیری تنفس استفاده می‌شوند تا داده‌های فیزیولوژیکی به فرد ارائه شود. فرد با تمرین و مشاهده این داده‌ها یاد می‌گیرد که چگونه واکنش‌های بدنی خود را تنظیم کند.

کاربرد های بیوفیدبک در مدیریت درد

  1. کاهش استرس و تنش عضلانی: بسیاری از دردهای مزمن ناشی از تنش عضلانی یا استرس هستند. بیوفیدبک به افراد کمک می‌کند تا با تکنیک‌های آرام‌سازی و کاهش استرس، تنش عضلات خود را کاهش دهند.

  2. مدیریت دردهای مزمن: این روش برای شرایطی مانند میگرن، فیبرومیالژیا، دردهای عصبی و حتی دردهای ناشی از جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. افراد یاد می‌گیرند که چگونه با کنترل الگوهای تنفس یا کاهش فعالیت عصبی، شدت درد را کاهش دهند.

  3. بهبود عملکرد سیستم عصبی: با آموزش مغز برای تنظیم بهتر فعالیت‌های عصبی و بهبود الگوهای امواج مغزی، عملکرد کلی سیستم عصبی ارتقا پیدا می‌کند. این موضوع به‌ویژه در دردهایی که ریشه عصبی دارند مؤثر است.

  4. کنترل روانی درد: بیوفیدبک به افراد کمک می‌کند تا ارتباط ذهن و بدن خود را بهتر درک کنند و بتوانند اثرات ذهنی درد را کاهش دهند. این کار با تقویت آگاهی فرد از تغییرات فیزیولوژیکی بدنش انجام می‌شود.

بیوفیدبک

نحوه عملکرد دستگاه بیوفیدبک فیزیوتراپی

نحوه عملکرد دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی همانند عملکرد آن در حوزه روانشناسی است، تنها کاربردهای آن تفاوت می کند.

در بیوفیدبک شما به سنسورهای الکتریکی وصل می‌شوید، که سیگنال‌هایی را از نواحی مختلف بدن دریافت می‌کند. در واقع دستگاه بایوفیدبک ابتدا به ثبت سیگنال‌های بیولوژیک بدن مانند امواج مغزی، تنفس، فشار خون، تعریق، انقباضات عضلانی و… می‌پردازد.

سپس این اطلاعات و سیگنال‌های ثبت شده توسط دستگاه پردازش می شود و آنگاه در صفحه رایانه به شکل فیدبک‌های صوتی و تصویری به فرد نمایش داده می شود.

هنگامی که مغز به این وسیله اطلاعاتی را درباره خود و بدن دریافت می کند، می تواند از این اطلاعات برای باز گرداندن بدن به حالت تعادل استفاده کند.

شخص به کمک این شیوه از شرایط و عملکرد بدن خود آگاه می شود، که مثلا هم اکنون ضربان قلبش بالاست یا نه؟ در ادامه وقتی که سعی می کند ضربان قلب خود را به کمک ذهن پایین بیاورد، فیدبک‌های صوتی و تصویری به او نشان می دهند که آیا در این کار موفق بوده است یا خیر.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید: کاربرد بیوفیدبک در روانشناسی و روانپزشکی

بیوفیدبک به شما می‌آموزد،‌ چگونه تغییرات ظریف و ماهرانه‌ای در بدن خود ایجاد کنید. در واقع با کمک این روش فرد می‌تواند بر روی عملکرد اندام‌هایش کنترل بهتری داشته باشد.
به عنوان مثال یکی از کاربردهای بیوفیدبک در فیزیوتراپی، بازآموزی عضلانی است. با بیوفیدبک می توانید برخی ماهیچه‌ها را به تدریج آرام کنید تا به آنچه می‌خواهید، برای مثال کاهش اسپاسم عضلانی برسید

در این شیوه دستگاه بیوفیدبک سیگنال های الکتریکی را از عضلات دریافت می‌کند. سپس دستگاه این سیگنال‌ها را به شکلی که برای بیمار قابل درک باشد، مثل خطوط رنگی، چشمک زدن نور لامپ و یا فعال شدن بوق هنگام افزایش انقباض، ترجمه می کند.

یعنی شما می‌توانید، انقباض و شل شدن عضلات را مثلا به صورت تغییرات خطوط رنگی در مانیتور کامپیوتر مشاهده کنید.

اگر بیمار بخواهد چشمک زدن نور یا بوق زدن را کم کرده و یا تغییرات خطوط رنگی را اصلاح کند، باید سعی کند مثلا انقباض عضلات را کاهش دهد. در این حالت بیمار مرتباً بازخورد انقباضات را در مانیتور مشاهده می کند و سعی می کند اسپاسم عضلات خود را کم کند.

همچنین فیزیوتراپیست نیز در کنار بیوفیدبک به شما آموزش خواهد داد، که مثلا کدام عضلات را چگونه و چه زمانی شل یا سفت کنید.

این روش درمانی یک روش موثر در تقویت عضلات کف لگن، که یکی از مهم‌ترین عوامل زمینه ساز بی اختیاری ادرار و مدفوع است می باشد.

متخصصان فیزیوتراپی برای کمک به بهبود توانایی‌های حرکتی افراد مبتلا به سکته مغزی و یا فلج مغزی نیز از دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی استفاده می کنند

اﻧﻮاع دستگاه بیوفیدبک فیزیوتراپی

دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی انواع مختلفی دارد، که هر کدام در جهت کاربرد خاصی در درمان بیماری‌ها و اختلالات ساخته شده‌اند. اما آنها را به چند دسته کلی می توان تقسیم بندی کرد:

برخی از انواع دستگاه‌های بیوفیدبک از یک یا چند سنسور متصل به انگشتان دست یا گوش استفاده می‌کنند، تا تغییرات فیزیولوژیکی بدن، مانند فعالیت ضربان قلب، تغییرات پوست و… را اندازه گیری کنند.

این سنسورها به کامپیوتر وصل می‌شوند و پس از اندازه گیری علائم زیستی بیمار، با استفاده از گرافیک و هیجانات کامپیوتری، به او کمک می‌کنند تا بیماری خود را کنترل کند.

نوع دیگری از درمان بیوفیدبک شامل استفاده از هدبندهایی است که بر فعالیت مغزی شما نظارت می‌کند. در این روش سیگنال‌های مغزی بررسی شده، تا از وضعیت ذهنی بیمار آگاه شوند.

یک نوع دیگر نیز، دستگاه بیوفیدبک قابل پوشیدن است. این دستگاه شامل استفاده از یک سنسور روی کمر است، که تنفس شما را بررسی و الگوهای تنفسی شما را با استفاده از یک برنامه قابل دانلود دنبال می‌کند.

با انواع دیگر دستگاه‌های بیوفیدبک از نظر عملکرد و کاربرد در این مقاله می توانید آشنا شوید

بیوفیدبک

ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎی دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی

در ادامه مطلب بهتر است به کاربردهای دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی بپردازیم، تا ببینیم این دستگاه‌ها در چه حوزه‌های به کار می رود.

بایوفیدبک برای کمک به درمان بسیاری از موضوعات جسمی و ذهنی کاربرد دارد. استفاده از روش بیوفیدبک در فیزیوتراپی به تازگی وارد شده است و کاربرد آن بیشتر در باز آموزی‌های عضلانی-عصبی و درمان بی اختیاری ادرار و مدفوع می‌باشد.

در بازآموزی‌های عضلانی-عصبی با نصب سنسورهایی بر روی عضلات سیگنال‌هایی از عضلات بیمار دریافت می شود و از طریق بیوفیدبک و فیزیوتراپی، فرد حرکت مورد نظر را کاملا یاد می‌گیرد.

کارایی دیگر بیوفیدبک در لرزش غیر ارادی دستان در بیماران اعصاب و پارکینسونی می باشد، که با نصب سنسورها بر روی عضلات دارای لرزش فرد از طریق مشاهده‌ی سیگنال‌ها سعی در کنترل این لرزش می‌کند.

در درمان بی اختیاری نیز، بیوفیدبک باعث بالا رفتن میزان کنترل فرد در این موارد می‌شود. بیوفیدبک عمدتاً در درمان بیماری‌هایی به کار می رود که داروها در درمان آن موفق نیستند.

بایوفیدبک در درمان طیف وسیعی از شرایط عصبی و عضلانی، مثل اختلالات ماهیچه لگن (بی اختیاری ادرار فوری و فشاری، بی اختیاری مدفوع، واژینیوسموس، یبوست و مقاربت دردناک)، ضعف ماهیچه‌ها بخاطر سکته، دندان قروچه، دردهای تنشی، مشکلات معده‌ای-روده‌ای مثل سندرم روده تحریک پذیر، حالت تهوع و استفراغ موثر است.

در طول جلسات بیوفیدبک، افراد با کمک مدربان متخصص، به طور فردی یا گروهی، اطلاعات بدنی خود را مشاهده و تحلیل می‌کنند. به عنوان مثال، یک سنسور می‌تواند فشار خون یا ضربان قلب را اندازه‌گیری کرده و این اطلاعات را به صورت گرافیکی یا عددی به فرد نشان دهد. این نمایشگرها به افراد این امکان را می‌دهند که واکنش‌های خود را در مقابل محرک‌های مختلف، مثل استرس یا آرامش، بسنجند و درک کنند. این تجربه فردی به افراد این امکان را می‌دهد تا به طور فعال به کنترل و تغییر واکنش‌های خود در مقابل محیط پردازند.

آشنایی با دستگاه بیوفیدبک عضله

تعدادی از کاربردهای دستگاه بیوفیدبک در فیزیوتراپی ، در لیست زیر می توانید مشاهده کنید:

  • درمان دردهای مزمن

  • سردرد

  • بی اختیاری ادراری

  • باز آموزی عضله بعد از عمل جراحی

  • کاهش لرزش در بیماری‌های مغز و اعصاب مثل MS و پارکینسون

  • ریلکسیشن عضلاتی که دچار اسپاسم شده‌اند

  • انقباض عضلات مهار شده (مانند گچ گرفتگی)

  • تقویت عضلات ضعیف

  • گیر افتادگی و بی ثباتی شانه

  • درمان یبوست

  • اختلال مفصل گیجگاهی

  • بازآموزی الگوی صحیح حرکت بعد از آسیب در ورزشکاران

کمک به بازگشت حرکت در بیماران قطع نخاع، سکته مغزی، ضربه مغزی و …

بحث و نتیجه گیری

به طور کلی، بیوفیدبک به عنوان یک روش معتبر و موثر در ارتقاء کیفیت زندگی و بهبود وضعیت‌های بهداشتی و روانی فردی تشخیص داده می‌شود. تحقیقات متعدد نشان می‌دهد که این روش در مواردی از جمله مدیریت درد، کاهش استرس، بهبود خواب و مدیریت اضطراب به نتایج مثبتی منجر شده است. با توجه به توانمندی‌های بیوفیدبک در بهبود کیفیت زندگی افراد، این روش به عنوان یک گزینه مؤثر و متناسب با نیازهای افراد در دنیای امروز توسط اهمیت بیشتری برخوردار است.

در حالی که بیوفیدبک برای بسیاری از افراد مفید است، اما برخی بیماران ممکن است نیاز به روش‌های درمانی دیگر داشته باشند. مشاوره با پزشک مهم است.

دستگاه‌های بیوفیدبک شامل الکترومایوگرافی (EMG)، بیوفیدبک تنفسی، بیوفیدبک حرارتی و دستگاه‌های چندمنظوره هستند.

بله، برخی از دستگاه‌های بیوفیدبک برای استفاده خانگی طراحی شده‌اند، اما استفاده از آن‌ها باید تحت نظر متخصص باشد.

بله، بیوفیدبک به عنوان یک روش غیرتهاجمی و بدون عوارض جانبی جدی شناخته می‌شود. با این حال، بهتر است تحت نظارت پزشک یا متخصص فیزیوتراپی انجام شود.

بیوفیدبک معمولاً برای مدیریت دردهای مزمن، اضطراب، افسردگی، اختلالات خواب و اختلالات حرکتی استفاده می‌شود.

امتیاز این مقاله
4.5/5
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

اضطراب و کرونا

اضطراب و کرونا

این روزها اکثر ما زمان زیادی را در اخبار و شبکه‌های اجتماعی برای شناخت یک ویروس ناشناخته و خبرهای مربوط به آن صرف می‌کنیم. این موضوع چالش بزرگی به نام اضطراب و کرونا را در جهان ایجاد کرده است. ما با پس زدن شرایط فعلی در ذهن خود، به رنج ناشی از اضطراب دچار می‌شویم.

شیوع کرونا به این شدت در سراسر جهان بی تردید ترسناک است. همه گیری یک بیماری می تواند دلیلی برای ایجاد اضطراب در انسان باشد. اما بسیار مهم است که بتوانیم در این شرایط خودمان را کنترل کنیم و از وحشت بی‌دلیل بپرهیزیم.

پرهیز از وحشت بی‌دلیل به معنای این نیست که بیش از حد خوشبین باشیم. خوش‌‌بینی زیاد و کم‌اهمیت جلوه دادن این مساله نیز باعث می شود جان انسان‌های زیادی به خطر بیفتند. اما از طرف دیگر وحشت و اضطرابی که بخاطر این بیماری میلیون‌ها انسان را در بر گرفته نیز خطرناک است و تهدید بزرگی برای سلامت آنها به شمار می رود.

 

اضطراب و کرونا

اضطراب واکنش طبیعی به شرایط سخت و تهدید آمیز است، اما اگر شدید و طولانی شود و رنج ایجاد کند، زندگی را مختل می‌کند. این روزها خیلی‌ها اضطراب مبتلا شدن به ویروس کرونا را دارند.

اضطراب می‌تواند روی سیستم ایمنی تأثیر منفی داشته باشد و بدن را در برابر بیماری‌ها ضعیف کند. خود بیمار انگاری، افزایش ضربان قلب، تنگی نفس و لرزش دست تنها بخشی از علائم «اضطراب» است که ما آن را در ذهن خود جا داده‌ایم.

کاهش اشتها، بی‌خوابی، نداشتن تمرکز برای انجام کارهای روزمره، سردرد، ترس از دست دادن نزدیکان و تعریق بیش از حد بدن نیز از جمله دیگر علایم نشان ‌دهنده این اختلال است.

واکنش‌های اضطرابی در شرایط بحرانی می‌تواند به این صورت باشد که افراد احساس بی‌پناهی کنند، ترس و دلهره دارند و حملات پانیک (هراس) را تجربه ‌کنند، ترس از تمام شدن دنیا دارند و می ترسند از اینکه چه اتفاقی در آینده رخ خواهد داد.

 

روانشناسان این واکنش‌ها را در شرایط بحران معمولی می‌دانند، اما اگر تداوم یابد می‌تواند وضعیت روانشناختی فرد را در شرایط نامساعدی قرار دهد. همچنین رفتارهای وسواسی و افسردگی نیز از واکنش‌های شایع در بحران‌ها است که در صورت تداوم می‌تواند به بیماری مزمن تبدیل شود.

در مواجهه با چالش اضطراب و کرونا گاهی هم این استرس‌ها باعث رفتارهای ناکارآمد و غیر صحیح ما می‌شود. برای مثال ممکن است باعث شود مدام اخبار اشتباه یا ناخوشایند را برای هم ارسال کنیم و پیام‌های درست و دستورالعمل‌های علمی را ندیده بگیریم.

کارهایی که فرد مبتلا به اضطراب انجام می‌دهد عبارت است از جستجوی مداوم خبر در رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی نامعتبر، عدم اطمینان و بزرگنماییِ خطرات.

اشخاصی که از قبل دچار اختلال اضطراب منتشر، اختالال اضطراب بیماری و اختلال وسواس جبری بوده‌اند، در این شرایط اضطراب بیشتری را تجربه می کنند.

اما ببینیم با چالش پیش رو یعنی اضطراب و کرونا باید چگونه برخورد کنیم، تا جلوی عوارض ناشی از آن را بگیریم؟

 

۱- دست‌هایتان را مکرراً بشویید. این مؤثرترین روش برای پیشگیری از بیماری است.

۲- به دنبال اطلاعات دقیق باشید و این اطلاعات را از منابع معتبر مثل سازمان جهانی بهداشت، وزارت بهداشت و سایت‌های دانشگاه‌های علوم پزشکی بگیرید. نیاز نیست بیش از روزی یک یا دوبار اخبار را چک کنید.

۳- قبل از بازنشر اخبار و اطالعات از درستی آن مطمئن شوید. انتشار اخبار نادرست، اضطراب اطرافیان شما و جامعه را بی دلیل زیاد می‌کند.

۴- بدانید این اولین و آخرین بیماری واگیردار و همه‌گیر نیست. کشنده‌ترین بیماری نیز نیست. از هر صد نفری که مبتلا به بیماری کرونا می‌شوند، دو نفر ممکن است که جانش را از دست بدهد. در ضمن بعضی از بیماری‌ها که چندان جدی گرفته نمی‌شود، مرگ و میر بالایی دارند. برای مثال سالانه بیش از یک میلیون نفر در جهان به علت ابتلا به سل جان خود را از دست می‌دهند.

۵- اگر برای رعایت ایمنی ساعات طولانی در منزل هستید، سعی کنید در خانه فعال باشید و بیکار نمانید. تحرک کافی داشته باشید و حتی در خانه ورزش کنید.

۶- برای قدم زدن و پیاده روی به مکان های خلوت یا طبیعت بروید و خود را مدت طولانی در خانه حبس نکنید.

۷- با دوستان و اطرافیان خود صحبت کنید. صحبت در مورد نگرانی‌ها به بهتر شدن حال شما کمک می‌کند. ولی صحبت های خود را به اخبار کرونا ویروس محدود نکنید.

۸- سعی کنید بر مواردی که روی آن کنترل دارید تمرکز کنید. از روش هایی که قبلا برای کاهش اضطراب و استرس شما موثر بوده استفاده کنید. برای مثال روش‌های آرامسازی را به کار ببرید. خود را سرگرم کنید، فیلم تماشا کنید یا هر فعالیت لذتبخشی که شما را آرام می‌کند.

۹- اگر احساس می‌کنید تحت فشار زیادی هستید، یا انجام کارهای روزمره برای شما سخت شده، با پزشک، روانپزشک یا روانشناس مشورت کنید.

 

تفاوت علایم اضطراب و کرونا

با توجه به مشترک بودن برخی علایم اختلالات روانپزشکی مانند اضطراب با عفونت ویروسی کرونا، گاهی مواقع تشخیص تفاوت این دو برای افراد آسان نیست.

افراد با زمینه‌های قبلی اضطراب یا افرادی که نگران ابتلا به بیماری کرونا ھستند، مستعدند که علایم جسمانی ناشی از اضطراب را به این بیماری نسبت دھند. برخی علایم عفونت ویروس کرونا علایمی مثل احساس داغی (ناشی از تب)، تنگی نفس، طپش قلب، دردھای پراکنده جسمی و احساس خستگی عمومی می‌تواند در اثر اختلالات روانپزشکی مانند اضطراب نیز بوجود آید.

 

بنابراین ببینید چگونه علایم ناشی از اضطراب را از علایم عفونت کرونا شناسایی کنیم؟

 

با توجه به مشترک بودن علایم اضطراب و کرونا می‌توان نتیجه گرفت، که فقط علایم برای تشخیص تفاوت قابل اعتماد نیست و باید به خصوصیات علایم نیز توجه شود.

تب یکی ازعلایم عفونت با کروناست که در حالت اضطراب وجود ندارد. لازم به ذکر است که تب با احساس گرم بودن یا داغ شدن متفاوت است. داشتن تب یعنی بالارفتن درجه حرارت بدن که از راه حرارت سنج ثبت شود.

تنگی نفس از علایمی است که در حالت اضطراب نبز مشاھده می‌شود. اگر تنگی نفس به صورت حمله ناگھانی باشد و پس از چند دقیقه فروکش کرده و دوباره با حمله‌ای دیگر برگردد، منشاء آن به احتمال بالا اضطراب است و ناشی از عفونت نیست.

با توجه به این توضیحات توصیه می‌شود در شرایطی که علایم اصلی کرونا (تب و تنگی نفس مستمر ھمراه با بی‌حالی شدید و سرفه‌ھای خشک) را ندارید برای چک کردن سلامتی به مراکز درمانی مراجعه نکنید. در این مواقع با تلفن ۴٠٣٠ تماس بگیرید و مشاوره تلفنی راھنمایی کنند.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید: درمان اضطراب با نورفیدبک

 

اضطراب و کرونا و سازمان بهداشت جهانی

طی یک دوره همه‌گیری یک بیماری و در مواجهه با یک بحران اضطراب، احساس درماندگی، نبود تمرکز، انزوای اجتماعی، اختلال خواب و وسواس بیش از حد نسبت به سلامت جسمی از جمله واکنش‌های طبیعی بدن است.

در پی شیوع ویروس کرونا سازمان بهداشت جهانی توصیه‌هایی را برای حفظ سلامت روانی منتشر کرد، که با استقبال زیادی روبرو شد.

نیکی لیدبتر، از کارمندان خیریه “اضطراب بریتانیا” می‌گوید ویژگی‌های مشترک بسیاری از اختلالات اضطرابی را می‌توان در ترس از نداشتن کنترل و ناتوانی در تحمل بلاتکلیفی یافت. به همین خاطر چالشی که برای افراد مبتلا به این اختلالات ایجاد شده قابل درک است.

رُزی ودرلی، سخنگوی خیریه سلامت روانی “مایند” در تایید می‌گوید: “دلیل اصلی اضطراب نگرانی از نادانسته‌ها و انتظار وقوع یک اتفاق است – ویروس کرونا دارد این نقش را در مقیاس کلان ایفا می‌کند.”

دکتر مایکل سینکلر، روانشناس، به ایندیپندنت می گوید: «وجود مقداری نگرانی (در مورد شیوع کرونا) قابل درک است. ذهن ما از زمانی که در غار زندگی می کردیم به گونه ای تکامل یافته که بتواند نگران شود: ما روی مصیبت و بدبختی تمرکز می کنیم، در ذهنمان بالا و پائینش می کنیم و مهارت های جدیدی برای حفظ حیات پیدا می کنیم. ذهنمان آن کاری را می کند که باید بکند.

سیلوا نیوز مشاور روانی می گوید: «نگرانی و وحشت نیز مسری است.

با این وجود، چطور می‌توانیم که اضطراب خود را کنترل کرده و از سلامت روانی خود مراقبت کنیم؟

 

۱- مراقب چیزهایی که می‌خوانید باشید

آقای نیوز می گوید اگر تحمل تان کم شده مجبور نیستید به اخبار زنده گوش کنید، یا کانال خبری را باز بگذارید یا شبکه های اجتماعی را دنبال کنید. دریافت اطلاعات تازه را محدود کنید. او می افزاید: «می توانید با خودتان سختگیری کنید. تصمیم بگیرید تنها یکبار در روز به اخبار گوش کنید و اطلاعاتتان را در مورد ویروس به روز کنید.»

دوری از سایت‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی به شما در مدیریت اضطراب کمک می کند. زمان کمتری به خواندان و دیدن چیزهایی اختصاص دهید که حالتان را بد می‌کنند.

در شبکه‌های اجتماعی هشتگ‌هایی را که ممکن است باعث اضطراب شما باشند ببندید و کاربران مسئله‌ساز را دنبال نکنید. گروه‌های واتس‌اپی، تلگرامی و فیسبوکی آزاردهنده را ساکت کنید. سعی کنید صرفا از منابع مطمئن و مقامات بهداشتی اطلاعات را کسب کنید.

 

۲- دستان خود را بشویید – اما نه بیش از حد

موضوع نگران کننده‌ی دیگری که به چالش اضطراب و کرونا دامن می زند اختلال وسواس است. به دلیل شیوع ویروس کرونا، تعداد افراد مبتلا به وسواس که متقاضی کمک هستند افزایش پیدا کرده است. برای مبتلایان به اختلال وسواس فکری-عملی و برخی از اختلالات اضطرابی، توصیه مرتب به شستن دست‌ها می‌تواند باعث ناراحتی شود.

یکی از سازمان‌های خیریه که در زمینه اختلال وسواس فعال است می‌گوید مسئله اصلی توجه به نحوه کاربرد است – برای نمونه، آیا شستن دست‌ها طبق توصیه و به منظور کاهش خطر ابتلا انجام می‌شود یا نظمی آیینی دارد و هدفش ایجاد حس “پاکیزگی کامل” است؟

همچنین برای مبتلایان به اختلال وسواس قرنطینه شخصی می‌تواند چالش دیگری باشد، مثلا اگر مجبور شوند در خانه بمانند وقت زیادی خواهند داشت و ملال می‌تواند وسواس را بدتر کند.

 

۳- کاهش اضطراب از راه کاهش خطر

با کاهش احساس خطر از طریق رعایت موارد بهداشتی و لازم، احساس اضطراب شما نیز کاهش خواهد یافت. چالش اضطراب و کرونا را برای خودتان آسان کنید.

از احتیاط‌های درست و معقول و منطقی، احساس خجالت نکنید. به طور مثال، توصیه‌های ایمنی سازمان جهانی بهداشت، مانند شست‌وشوی مدام دست را انجام دهید. از سیستم ایمنی بدن خود مراقبت کنید.

در خانه بمانید. در این شرایط ماندن در خانه و قرار نگرفتن در معرض شلوغی با جمعیت زیاد یک واکنش کاملا منطقی است و می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.

 

۴- از خود مراقبت کنید

برای خود یک رژیم غذایی سالم و متعادل، خواب کافی، و فعالیت های مفید را در اوقات فراغت برنامه ریزی کنید.

تقویت روحیه و خلق و خو عامل کلیدی در حفظ سلامت روانی و جسمانی در زمان‌های استرس‌زا است.

مراقبت از خود به تقویت سیستم ایمنی نیز کمک می کند.

 

۵- تماس خود را با دیگران حفظ کنید

خانم ودرلی می‌گوید: “ساعتی را برای تماس مشخص کنید و حس رابطه با دیگران را در خود ایجاد کنید.”

اگر در قرنطینه شخصی به سر می‌برید، بین روال عادی و مقداری تنوع، توازن برقرار کنید.

شاید نهایتا بتوانید قرنطیته مفیدی داشته باشید. می‌توانید به کارهای عقب‌افتاده برسید و بالاخره آن کتابی را که دوست داشتید بخوانید.

 

۶- خود را از پا نیندازید

همه‌گیری ویروس کرونا ممکن است هفته‌ها و ماه‌ها طول بکشد، پس به ذهنتان استراحت دهید.

از طبیعت لذت ببرید و خود را در صورت امکان در معرض نور خورشید قرار دهید. نرمش کنید،‌ خوب بخورید و آب کافی بنوشید.

به افکار نگران کننده واکنش نشان ندهید. بلکه به خود بگویید نگرانی عامل این افکار است و این‌ها صرفا فکر و احساس هستند نه واقعیت. افکار خود را باور نکنید، زیرا تفکرات ما حقایق و قطعیات نیستند.

 

به اکنون توجه کنید، چرا که در حال حاضر و در این لحظه همه چیز خوب است. به نفس کشیدن و حس خوبی که از آن می‌گیرید توجه کنید. به زمین زیر پایتان، به اطرافتان و به چیزهایی که می‌بینید، می‌شنوید، لمس می‌کنید و می‌بویید توجه کنید و سپس حواستان را با کمک چیزهای دیگری که به آن علاقه دارید پرت کنید.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

بیوفیدبک چیست ؟

بیوفیدبک چیست

بیوفیدبک چیست ؟

بیوفیدبک یکی از روش‌های درمانی نوین در پزشکی و شیوه‌ای تکمیل ‌کننده و جایگزین برای دارو درمانی است. در بیوفیدبک می‌توان با ایجاد تغییرات مثبت و مطلوب در بدن، برخی از عملکردهای آن را بهبود داد.

این شیوه در اصل عنوان تعدادی از روش‌های درمانی است، که به فرد قدرت استفاده از ذهن برای کنترل بدن را می‌دهد. که می تواند یک روش تکمیل ‌کننده و یا حتی جایگزین برای دارو درمانی باشد.

بیوفیدبک به ما این امکان را می‌دهد تا برخی از عملکردهای بدنمان را که به نظر غیر قابل کنترل می‌آیند، کنترل کنیم. عملکردهایی مانند ضربان قلب، دمای بدن، ریتم تنفس، تعریق پوست و… که بر اثر عواملی مانند استرس و سایر عوامل، کارکرد غیر طبیعی پیدا کرده اند، توسط بیوفیدبک به حالت نرمال برمی گردند. اما در ادامه با هم ببینیم در واقع بیوفیدبک چیست و چگونه عمل می کند؟

بیوفیدبک چیست؟

بیوفیدبک یا Biofeedback یا بازخورد زیستی، روشی است که در آن دستگاه بیوفیدبک به دریافت و ثبت علائم زیستی بدن می پردازد و با نشان دادن وضعیت زیستی بدنتان به شما، یعنی دادن بازخورد از شرایط بدنی به شخص می آموزد، چگونه عملکردهای بدن مانند ضربان قلب را با کمک ذهن کنترل کنید.

بیوفیدبک به ثبت سیگنال های بیولوژیک مانند تنفس، فشار خون، تعریق، انقباضات عضلانی، ضربان قلب، امواج مغزی و… می پردازد.

این دستگاه شخص را قادر می کند از علایم زیستی که در حالت معمول نسبت به آنها آگاهی ندارد، اطلاع پیدا کند و در راستای سلامتی و بهبود خود تغییراتی در آن‌ها بوجود آورد. در واقع به این وسیله بیوفیدبک سعی دارد تا ما بتوایم بر فعالیت‌های غیرارادی بدن خود، کنترل پیدا کنیم.

مثلا با آرام کردن برخی ماهیچه‌ها به تدریج، تنش را در خود کاهش می‌دهیم. از این مزیت به ‌منظور درمان اختلالات استفاده می کنند.
این روش نوعی تکنیک درمانی از نوع ذهنی بدنی است، که در آن افراد برای برگرداندن بدن خود به حالت اولیه و سلامتی بدن با روش خود تنظیمی و شرطی کردن مغز آموزش می بینند.

بیوفیدبک و بدن ما

عملکرد یا فعالیت‌ بدن به دو بخش ارادی و غیر ارادی تقسیم می شود. فعالیت‌های ارادی مانند حرکت دادن دست و پاهاست که به صورت آگاهانه روی آنها کنترل داریم.

اما برخی از فعالیت های بدن مانند نرخ ضربان قلب، تنفس، دمای بدن، فشار خون، درک از درد، امواج مغزی و… به صورت غیرارادی کنترل می شوند.

عملکرد این بخش‌ها به صورت ناخودآگاه در برابر عوامل محیطی تغییر می کند. یعنی بدن به عوامل محیطی مانند عصبی شدن، استرس، هیجان، بیماری و … عکس العمل نشان می دهد و می تواند باعث تغییر عملکرد هر یک از این بخش ها شود.

مثلا میزان ضربان قلب در پاسخ به استرس افزایش میابد. این عملکردهای غیرارادی توسط سیستم عصبی خودمختار تنظیم می شود.

حالا اگر فرد برای مدت طولانی در معرض هرکدام از این عوامل قرار بگیرد، مانند (استرس طولانی ، فشار عصبی زیاد و …) ممکن است دچار اختلال یا بیماری شود.

گاهی به دلایل مختلف مانند طولانی بودن پروسه درمان، عوارض داروها، هزینه آن‌ها و… روش های درمانی دارویی روش مناسبی نیستند، بنابراین برای بر طرف کردن این نوع اختلال‌ها به دنبال روش های دیگری می رویم.

بیوفیدبک تکنولوژی جدیدی است که به مردم کمک می کند تا بتوانند کنترل برخی از این عملکردهای غیرارادی را تا حدودی در دست گیرند.

در این روش شما یاد می گیرید چطور فعالیت های فیزیولوژیک خود را تنظیم کنید. در اصل این روش به افراد این توانایی را می دهد که یاد بگیرند بهتر پاسخ های غیرارادی بدنشان را کنترل و تنظیم کنند.

هدف از بیوفیدبک، درمان بیماری‌ها، بهبود و جلوگیری از اختلالات و یا حتی ارتقای عملکرد فردی و دستیابی به عملکرد بهینه افراد می باشد.

روش کار بیوفیدبک

در این روش دستگاه بیوفیدبک با کمک ابزارهای الکترونیکی، اطلاعاتی را در مورد اعصاب و عضلات و فعالیت های خود مختار بدن اندازگیری و پردازش می کند.

در نهایت این اطلاعات را در قالب فیدبک صوتی یا تصویری به بیمار و پزشک معالج وی نشان می دهد. با کمک فیدبک های صوتی و تصویری فرد می تواند کنترل بهتری روی عملکرد اندام هایش پیدا کند.

بیوفیدبک را می توان نتیجه ترکیب دو اصطلاح، یعنی فیدبک و شرطی سازی عاملی دانست. بنابراین به منظور درک مفهوم بیوفیدبک، باید از این دو اصطلاح شناخت درستی پیدا کنیم.

آشنایی ربات بیوفیدبک eProbe

فیدبک :

طبق نظریه عمومی سیستم ها، هر سیستم دارای حداقل دو جز است که این اجزا با هم در حال تبادل اطلاعات هستند.

بخشی از این سیستم در حال دادن اطلاعات است که به آن فیدفوروارد Feedforward گفته می شود. بخشی از سیستم هم اطلاعات را به سیستم بازمی‌گرداند که به آن فیدبک می گویند.

اگر در یک سیستم، این فیدبک (پسخوراند) و فیدفوروارد (پیش خوراند) به طور مکرر رخ دهد، یک حلقه به وجود می آید که به آن چرخه ی فیدبک و فیدفوروارد گفته می شود.

در تمام سیستم ها نتیجه این حلقه، خود تنظیمی یا self-regulation می باشد. یعنی سیستم می تواند خود را تنظیم کند. مغز و در نتیجه بدن ما نیز به عنوان یک سیستم بسیار پیچیده بر همین مبنا فعالیت دارد.

شرطی سازی عاملی:

شرطی سازی عاملی، نوعی از شرطی سازیست که در آن اگر سیستم عملکرد مطلوبی داشته باشد پاداش می گیرد و اگر رفتار نامطلوبی داشته باشد تنبیه می گیرد.

به این ترتیب می توان گفت بیوفیدبک نوعی شرطی سازی عاملی است، که در آن اگر فرد پاسخ زیستی مطلوب را از خود بروز دهد پاداش (فیدبک) می‌گیرد و در نتیجه تکرار مکرر آن سیستم خود را تنظیم می کند.

به عنوان مثال در فردی که دارای اختلال رینود (سرد شدن نوک انگشتان دست) است، اگر دمای نوک انگشت فرد افزایش یابد فیلمی (به عنوان پاداش) برای فرد پخش می شود.

این که چگونه این افزایش انجام پذیرد را فرد نمی داند، ولی مغز بر اساس اصل لذت مشتاق دیدن فیلم است در نتیجه در خود به دنبال عامل پخش فیلم می گردد و به طریقی که ما نمی دانیم چگونه، آن را می یابد و در نتیجه پاسخ مطلوب را از خود بروز می دهد.

همچنین به مثال دیگری توجه کنید. معمولا زمانی ‌که دچار اضطراب می‌شوید، تعریق پوستتان زیاد می‌شود. مثلا ممکن است کف دستتان به شدت عرق کند. در نتیجه می توان گفت افزایش تعریق نشانه وجود اضطراب است. ما در بیشتر مواقع به این موضوع آگاه نیستیم و از همه مهم‌تر اینکه به نظر می‌آید کنترل آن در دست ما نیست.

در روش درمان با بیوفیدیک ما سنسوری داریم که می تواند میزان تعریق پوست را اندازه گیری کند. بیوفیدبک تعریق پوست یا Skin Conductance یا به اختصار SC نوعی بیوفیدبک است که با وصل کردن سنسورهایی به دست، هدایت الکتریکی پوست را اندازه می‌گیرد.

هر گاه پوست عرق می‌کند هدایت الکتریکی آن افزایش و در نتیجه مقاومت پوست کاهش می‌یابد، دستگاه با اندازه‌گیری این مقاومت می‌فهمد که تعریق پوست افزایش یافته و شخص را از این موضوع آگاه می‌کند.

در این هنگام شخص، اگر به فرض یک کودک باشد سعی می‌کند با کمک درمانگر(مثلا با بازی درمانی) اضطراب خود را کاهش دهد. به این صورت کم ‌کم فرد یاد می‌گیرد که تعریق پوست و در واقع اضطراب خود را کنترل کند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان اوتیسم با نوروفیدبک

درمان اوتیسم با نوروفیدبک

امروزه یکی از جدیدترین و پرکاربردترین روش‌ها‌ برای کنترل این اختلال است. تحقیقات نشان می دهد با استفاده از نوروفیدبک می توان، به تدریج کاهش عوارض بیماری در اوتیسم را به دست آورد.

در روش نوروفیدبک اختلال فرد مبتلا به اوتیسم بدون عوارض جانبی بهبود میابد. در این مطلب با اوتیسم و تاثیر درمان آن با نوروفیدبک آشنا خواهید شد.

جهت آشنایی با نوروفیدبک، قبل از مطالعه ی این مقاله روی واژه ی نوروفیدبک کلیک نمایید.

 

آشنایی با اوتیسم و علائم آن

برای شروع آشنایی با تاثیر درمان نوروفیدبک بر اوتیسم بهتر است، ابتدا با اوتیسم بیشتر آشنا شویم و به مفهوم اوتیسم و علائم آن بپردازیم.

چالش های نگهداری و آموزش کودکان اوتیستیک

اگر فرزند مبتلا به اوتیسم دارید مطمئناً با چالش‌های فراوانی هنگام نگهداری و آموزش این کودکان مواجه هستید.

  • نحوه مواجهه و آموزش این کودکان متفاوت از کودکان معمولی است.
  • آنها نمی توانند به همان آسانی که بقیه کودکان با دنیای بیرون ارتباط برقرار می کنند، با دنیای اطرافشان ارتباط بگیرند.
  • روش یادگیری آنها با کودکان معمولی متفاوت است و گاهی رفتارهای غیرمعمول، عجیب یا حتی پرخاشگرانه دارند.

اما این تفاوت‌ها دلیل بر این نیست که آنها آموزش نبینند، رشد نکنند و در جهت استعدادهای خود موفق نباشند.

بزرگ کردن کودکی که مبتلا به اختلال درخودماندگی یا اوتیسم است، می‌تواند از لحاظ جسمی و روحی خسته ‌کننده و طاقت فرسا باشد. اما یاد گرفتن نحوه برخورد، آموزش و درمان این کودکان می تواند کار را راحت می کند.
اگر چه اوتیسم به نظر یک بیماری غیر معمول می آید. اما تحقیقات اخیر نشان می دهد، شیوع اوتیسم تا بیست مورد در هر ده هزار تولد است. این اختلال همچنین در پسران شایع‌تر از دختران است. فراوانی تشخیص این بیماری در طی ۲۰ سال گذشته افزایش یافته است.این مشخص نیست که آیا واقعا این بیماری بیشتر از قبل شایع شده یا تشخیص آن به قدری پیشرفته کرده که حتی افرادی که درصد کمی از این مشکل را دارند نیز شامل می‌شود.

 

معنی لغوی اوتیسم یا درخودماندگی 

  • واژه اوتیسم، از دو بخش اوتوس یعنی خود و ایسم یعنی گرایش تشکیل شده ‌است. اوتیسم یعنی خودگرایی و عدم توجه به محیط اطراف.
  • این واژه، در اصل یک واژه ی یونانی است.
  • اوتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است، که در سه سال اول زندگی کودک نمایان می‌شود.
  • در واقع این بیماری نوعی اشکال در کارکرد مغز است. اوتیسم با تأثیر روی مغز کودک، او را در رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن دچار مشکل می کند.
  • به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته می‌شود.
  • در این اختلال عموما فرد رفتارهای ارتباطی و کلامی غیر طبیعی دارد.
  • اوتیسم، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای این کودکان دشوار می‌کندو در یک جمله می توان گفت هستهٔ مرکزی مشکلات در اوتیسم، اختلال در ارتباط است.

 

علائم اوتیسم

افراد مبتلا به اوتیسم به طور کلی سه نوع علامت را نشان می دهند:

۱- روابط اجتماعی ضعیف

۲- مشکلاتی در ارتباط کلامی و غیرکلامی

۳- علائق و فعالیت‌های محدود و یا تکراری.

علائم و شدت اوتیسم بسیار متفاوت است، اما یک سری نشانه ها در اغلب آنها وجود دارد. از جمله:

  • ناتوانی در برقراری ارتباط اجتماعی
  • پاسخ‌های غیرمعمول به افراد
  • دل‌بستگی به اشیاء
  • مقاومت در مقابل تغییر
  • حساسیت به نور و صدا
  • سکوت
  • خودآزاری و پرخاشگری
  • حالات و حرکات غیرعادی بدن یا صورت
  • رفتارهای تکراری
  • پرهیز از برقراری تماس چشمی
  • به تاخیر افتادن یادگیری حرف زدن

 

از دیگر علائم اوتیسم، لحن یکنواخت می باشد. همچین ممکن است در حواس پنجگانه این کودکان نیز حساسیت‌های غیر معمول دیده شود. بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم در تمام طول عمر اصلا صحبت نمی کنند و در سکوت به سر می برند. علاوه بر این محدودیت علایق و داشتن رفتارهای تکراری همواره وجود دارد.

شخص مبتلاء به اوتیسم امکان دارد یکی یا همه این علائم را با شدت های مختلف از خود نشان دهد. گرچه اختلال اوتیسم درمان ندارد، ولی شناسایی آن در سنین کودکی اهمیت بسیاری دارد. زیرا هرچه آموزش های ویژه سریعتر به آنها داده شود، امکان بهبود آن ها بیشتر می شود.

 

درمان اوتیسم با نوروفیدبک

  • هر چند تا کنون هیچ درمان قطعی‌ برای مبتلایان به اوتیسم پیدا نشده ‌است اما استفاده از درمان‌های مناسب و توانبخشی به این کودکان در بازه طولانی مدت می‌تواند به بهبود علائم این اختلال کمک کند.
  • اقدام به درمان زود هنگام می‌تواند به طور چشمگیری به کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کند تا مهارت‌هایی بیاموزند.
  • به تازگی در کنار مداخلات زیست پزشکی و روان درمانی، علاقه به استفاده از روش های غیر تهاجمی مانند روش های نوروفیدبک به وجود آمده است.
  • نوروفیدبک با تغییر فعالیت مغزی منجر به تغییر رفتار در فرد مبتلا به اوتیسم می‌شود. این یک روش درمانی ایمن است، که موجب رشد و تغییر در سلول‌های مغزی خواهد شد. بر اساس نتایج به دست آمده از پژوهش ها، اثر  نوروفیدبک در عملکرد اجرایی در کودکان اوتیسمی بالا بوده است. این روش یک ابزار قدرتمند جهت بهبود علائم در افراد اتیسمی است.
  • کیفیت زندگی آنها و خانواده شان را بهبود می دهد. به علاوه نه تنها عملکرد سطح قشر مغز را بهبود می بخشد، بلکه فرد خود کنترلی را هم یاد می گیرد.
  • این وسیله هیچ عوارض جانبی طولانی مدت ندارد و نتایج ماندگاری را به دنبال دارد.

 

اثر درمان اوتیسم با نوروفیدبک

مقایسه

در مقایسه با اکثر درمان‌ها از جمله مداخلات دارویی، نوروفیدبک دارای دوره‌ی درمان کوتاه بوده و تاثیر آن بر بهبود امواج و روابط مغزی بیشتر است. نوروفیدبک ابزار امیدبخشی است که روی امواج مغزی در سطح کورتیکال اثر می‌گذارد و کمک می کند تا کودک کوهرنس و ریتم مو را در مغز خود کاهش بدهد و عملکرد آن را بهبود ببخشد.

نقشه مغزی و تشخیص اوتیسم

نتایج ثبت نقشه مغزی مراجعان دارای اوتیسم، حاکی از فعالیت بسیار  امواج دلتا و تتا در نواحی پیشانی مغز است. مشاهده الگوهای QEEG در بیماران اوتیسم نشان دهنده این است که مغز یک کودک دارای اوتیسم، در برخی از نواحی کامل رشد نکرده است.
تحقیقات نشان می دهد، استفاده از نوروفیدبک می‌تواتد منجر به تغییرات قابل توجهی در فعالیت مغز شود و این تغییرات از طریق نقشه ی مغزی یا الکتروانسفالوگرافی کمی قابل مشاهده است. همچنین رفتارهای حرکتی کودکان مبتلا به اوتیسم نیز دستخوش تغییرات می شود.
نوروفیدبک همچنین می تواند باعث افزایش توجه، بهبود سطح عملکرد آن ها در تحصیل شده و IQ آن ها را افزایش دهد. مطالعات دیگر نیز نشان می دهد کودکان مبتلا به اوتیسم پس از درمان با نوروفیدبک، رفتار، مهارت‌های اجتماعی و کنترل عملکرد اجرایی بهتری را نشان دادند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان صرع با نوروفیدبک

درمان صرع

امروزه درمان صرع با نوروفیدبک یکی از بهترین درمان‌ها برای کنترل بیماری در مبتلایان به صرع را ارائه می‌دهد. در روش نوروفیدبک بیماری فرد مبتلا به صرع بدون عوارض جانبی کنترل می شود. در این مطلب با صرع و تاثیر درمان آن با نوروفیدبک آشنا می شوید.

اگر با مفهوم نوروفیدبک و این روش درمانی آشنایی ندارید، می توانید قبل از خواندن این مقاله به کمک سری مقالات زیر با نوروفیدبک آشنا شوید.

  • نوروفیدبک چیست؟
  • کاربرد نوروفیدبک
  • نظرات در مورد نوروفیدبک
  • تعداد جلسات نوروفیدبک
  • نتایج نوروفیدبک

 

صرع

برای شروع آشنایی با تاثیر درمان صرع با نوروفیدبک بهتر است ابتدا با بیماری صرع بیشتر آشنا شویم و ببینیم دقیقا صرع چیست و چه علائمی دارد؟

اگر درگیر بیماری صرع شده باشید، می دانید که تشنجات صرع ممکن است تمام زندگی فرد را تحت الشعاع قرار دهد و آسیب‌های جسمی و اجتماعی جدی به فرد وارد کند. منتظر و نگرانی این حملات ناخواسته و اتفاقاتی که در پی این تشنج ها ممکن است رخ دهد بودن واقعا ناراحت کننده و سخت است.

صرع یک نوع بیماری مزمن و چهارمین بیماری شایع در جهان است. این بماری در طبقه‌بندی بیماری‌های مغز و اعصاب قرار می‌گیرد. در دسته بندی بیماری‌های عصبی نیز، یکی از شایع ترین اختلالات است. حدود ۱٪ درصد از جمعیت مردم جهان (۶۵ میلیون نفر) صرع دارند و تقریباً ۸۰٪ موارد در کشورهای در حال توسعه روی می‌دهند.

 

صرع چیست؟

بیماری صَرع یا epilepsy یک اختلال سیستم عصبی مرکزی (اختلال نورولوژیکی) است که در آن فعالیت مغز مختل شده و موجب تشنج می شود. در صرع شخص، بدون دلیل‌ خاصی مثل افت قند خون، تب، کمبود کلسیم و غیره مکرراً دچار حملات تشنج شود. نام دیگر صرع تشنج است که یک‌ علامت‌ است‌ نه‌ بیماری‌.

صرع در واقع یک‌ نوع‌ اشکال در کار مغز است، که‌ نشانه آن‌ عبارت‌ است‌ از حملات‌ صرعی‌ ناگهانی‌ و تکرارشونده‌، حملاتی‌ کوتاه‌ مدت‌ از رفتار غیرطبیعی‌، تغییر در وضعیت‌ هوشیاری‌، یا حرکات‌ غیرطبیعی‌.

در برخی موراد فرد به صورت ناگهانی به زمین افتاده، دست و پاهایش سفت شده و از هوش می رود. بعد از چند ثانیه شروع به دست و پا زدن می کند. پس از آن کاملا به حالت اغما رفته و هیچ واکنشی بروز نمی دهد و صدایی را نمی شنود.

بنابراین با یک حمله تشنج نمی‌توان گفت فردی به بیماری صرع مبتلا شده‌ است. اما اگر بدون وجود علت و یا بعد از کنترل و یا رفع عوامل، حملات تشنج بازهم تکرار شود آن موقع بیماری صرع مطرح می‌شود.

علائم تشنج بسیار متفاوت هستند. ممکن است بعضی از افراد مبتلا به صرع دست ها یا پاهای خود را مرتبا تکان های ناگهانی دهند. در حالی که بعضی دیگر شاید هنگام تشنج چند ثانیه به جایی خیره شوند.

در برخی از افراد مبتلا به صرع، حملات تشنج به دنبال یک محرک حسی مثل نور شدید بروز می‌کنند و گاهی هم هیچ عامل شروع کننده ای وجود ندارد.

 

علائم صرع

علائم تشنج به ترتیب مراحل به صورت زیر است:
تحریک پذیری، رفتارهای غیرعادی یا گیجی موقت قبل از تشنج
اسپاسم و انقباض عضلات که فرد در طی آن بیهوش شده و به زمین می‌افتد.
خیره شدن به نقطه‌ای، همراه با نامنظم شدن تنفس
تکان خوردن های غیر قابل کنترل دست و پا یا صورت که می‌تواند از ۲۰ ثانیه تا چند ساعت طول بکشد.
در این مرحله ممکن است فرد زبانش را گاز بگیرد و کنترل مثانه یا روده را از دست بدهد.
پس از آنکه تشنج متوقف شد، ممکن است فرد هوشیاری یا حواس خود را از دست بدهد.
بعد از هوشیاری فرد علائمی مانند ترس، اضطراب، گیجی یا سردرد ممکن است داشته باشد.

آشنایی با محصولات علوم اعصاب

 

درمان صرع با نوروفیدبک

شاید صرع درمان نداشته باشد، اما حملات آن را می‌توان کنترل کرد. همان طور که از علل صرع بر می آ‌ید، با بر طرف کردن علت زمینه‌ای آن درصد قابل توجهی از موارد صرع را می توان کنترل و یا درمان کرد. تمام انواع صرع مادام العمر نیستند و اکثر افراد تا جایی بهبود می‌یابند که دیگر نیازی به دارو ندارند.

از بین تمام کسانی که دچار اختلال صرع هستند، بیماری ۲/۳ (دو سوم) از آنها با دارو قابل کنترل است. ولی بقیه به درمان داروئی جواب نمی دهند. هر چند مصرف دارو آنهم برای سالیان دراز خالی از عوارض داروئی نیست. وقتی درمان با دارو موثر نبود، گزینه بعدی انجام عمل جراحی است. که متاسفانه آنهم علیرغم اینکه عمل سنگینی است بطور محدود موفقیت آمیز است.

تا سال‌های اخیر بیماران مبتلا به صرع و تشنج مجبور بودند، درتمام طول عمر برای کنترل این بیماری بطور مرتب از دارو استفاده کنند. خوشبختانه تحقیقات اخیر نشان می دهد درمان صرع با نوروفیدبک می‌تواند در مورد بیماران موثر باشد. این روش درمانی، هیچگونه عارضه ندارد. تعداد حملات صرع را کاهش می دهد وحتی از شدت تشنجات کم می کند. یا اینکه حملات به کلی قطع می شود.

۷۰ تا ۹۰ درصد مبتلایان به صرع با استفاده از روش نوروفیدبک کاملا درمان می شوند. در مواری که دارو درمانی اثر گذار نیست، روش نوروفیدبک می تواند فرد مبتلا به صرع را به طور کامل درمان کند.

علاوه بر این درمان‌های غیر دارویی در درمان این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا داروها در این بیماری عوارض شدیدی همچون خستگی و کوفتگی بدن، سرگیجه، افزایش وزن، مشکلات حافظه و تمرکز، راش‌های پوستی، افسردگی و… را به دنبال دارد. اما امروزه با استفاده از نوروفیدبک بدون عوارض جانبی و به صورت دائمی می توان این بیماران را مداوا نمود.

 

مکانیسم درمان صرع با نوروفیدبک

حملات صرعی نتیجه فعالیت سلولی بیش از حد و غیرعادی عصب کورتیکال یا غشایی در مغز است. صرع را می‌توان با گرفتن نوار مغزی یا الکتروانسفالوگرافی تأیید کرد.

صرع یک بیماری نیست بلکه فقط نشانه‌ایست که می‌گوید قسمتی از مغز کار خود را به خوبی انجام نمی‌دهد. وقتی مغز به طور طبیعی کار کند امواج الکتریکی از خود ایجاد می‌کند، که این امواج مانند الکتریسته در مسیر اعصاب مغزی عبور می‌کند.
صرع حالتی است که، یک سری از این تشنج‌ها و طوفان‌های الکتریکی در مغز به طور مرتب و با فاصله زمانی خود به خود ایجاد شده و خاموش می‌شوند. این طوفان الکتریکی بسته به محل خود در مغز علائم و نوع تشنج و صرع را تعیین می‌کند.

روش درمان صرع با نوروفیدبک برای یادگیری کنترل آگاهانه حالت‌های مغزی است. با این روش می توان با تکرار صوتی یا تصویری، امواج مغزی را به سمت فرکانس دلخواه هدایت کرد و الگوی فعالیت مغزی را تغییر داد.
این روش یک روش آموزشی است و فرد یاد می گیرد الگوی فعالیت مغزی خود را چگونه تغییر دهد. این تغییرات در ابتدا برای مدت کوتاهی پایدار هستند. ولی با انجام تمرینات و آموزش می توان این تغییرات را دائمی کرد.
در درمان با دستگاه نوروفیدبک تمرکز درمانگر بر روی افزایش و تقویت موج SMR و کاهش امواج آهسته مغزی قرار می‌گیرد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان افسردگی با نوروفیدبک

درمان افسردگی

درمان افسردگی با نوروفیدبک امروزه یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای درمان قطعی افسردگی شناخته شده است. در روش نوروفیدبک فرد مبتلا به افسردگی بدون عوارض جانبی درمان می‌شود. در این مطلب با افسردگی و تاثیر درمان آن با نوروفیدبک آشنا می شوید.

اگر با مفهوم نوروفیدبک و این روش درمانی آشنایی ندارید، می توانید قبل از خواندن این مقاله به کمک سری مقالات زیر با نوروفیدبک آشنا شوید.

افسردگی

برای شروع آشنایی با تاثیر درمان افسردگی با نوروفیدبک بهتر است، ابتدا با بیماری افسردگی بیشتر آشنا شویم و ببینیم دقیقا افسردگی چیست و چه علائمی دارد؟
افسردگی بیماری است که همگی ما بدون شک حتی اگر تعریف دقیق آن را ندانیم، با مفهوم کلی آن آشنا هستیم. همگی ما همین که غمگین می شویم، احساس ناامیدی و یاس می کنیم و در خود فرو می رویم، می گوییم افسرده شده‌ایم. این احساس بسیار ناراحت کننده است و باعث می شود ما انگیزه و انرژی خود را برای ادامه زندگی و فعالیت‌های روزانه از دست دهیم.
بر اساس آمار اختلال افسردگی در بین تمامی اختلالات روانپزشکی، بیشترین شیوع را در کل دوران زندگی افراد دارد. این آمار نشان دهنده‌ی آن است که این بیماری بسیار شایع و رایج است.

افسردگی چیست؟

افسردگی یا Depressio، جزو اختلالات خلقی طبقه‌بندی شده است. افسردگی با احساس فقدان، خشم و غم و اندوه همراه است که باعث مختل شدن فعالیت‌های روزمره‌ی فرد می شود.افرادی که دارای حالت افسردگی هستند، احساس ناراحتی، اضطراب، پوچی، ناامیدی، درماندگی، بی‌ارزشی، شرمساری یا بی‌ قراری دارند. آن‌ها اشتیاق خود برای انجام فعالیت‌هایی که زمانی برایشان لذت‌بخش بوده را از دست می‌دهند. تمرکز خود را از دست می‌دهند. در به خاطر سپردن جزئیات و تصمیم‌گیری دچار مشکل می‌شوند.نسبت به غذا بی‌میل و کم ‌اشتها می‌شوند. در روابط خود به مشکل برخورده و به خودکشی فکر می‌کنند و یا حتی خودکشی می‌کنند. اختلال افسردگی هم ‌چنین ممکن است باعث بی‌خوابی، خواب بیش از حد، احساس خستگی و کوفتگی، مشکلات گوارشی، یا کاهش انرژی بدن شود.راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (یا همان DSM)، که یک منبع معتبر برای تعریف و تشخیص اختلالات روانی محسوب می‌شود، برای اختلالات افسردگی (Depression Disorders) تعریف زیر را ارائه می دهد:ویژگی مشترک همه‌ی انواع اختلالات افسردگی این است که فرد، از نظر خُلق، وضعیتِ غمگینی، احساس تهی بودن یا زودرنجی را تجربه می‌کند. ضمن این که تغییرات جسمی و ذهنی نیز با این حال خلقی همراه می‌شوند. طوری که بر توانایی فرد برای عملکرد متعارف، تأثیر منفی می‌گذارند.افسردگی یک حالت خلقی شامل بی‌حوصلگی و گریز از فعالیت یا بی‌علاقگی و بی‌میلی است و می‌تواند بر روی افکار، رفتار، احساسات و خوشی و تندرستی یک فرد تأثیر بگذارد.

  • افسردگی ممکن است یک واکنش طبیعی نسبت به اتفاقات بد زندگی باشد. مانند مرگ اطرافیان، اثرات بیماری‌های بدنی یا عوارض جانبی مصرف بعضی از داروها و درمان‌های پزشکی باشد. اما تا زمانی که این حالت در یک مدت زمان طولانی باقی نمانده باشد.

پیشنهاد میکنیم این مقاله را مطالعه کنید کاربردهای نوروفیدبک

علائم افسردگی

علائم افسردگی چیزی بیشتر از داشتن احساس غم و اندوه مدام است. افسردگی می‌تواند علائم مختلفی ایجاد کند که این علامت‌ها در زنان، مردان و کودکان متفاوت است. با توجه به آخرین تحقیقات انجام شده مهمترین علائم افسردگی عبارتند از:
احساس غم و اندود
کاهش انرژی و خستگی
تغییر در اشتها
تغییر در وزن
کم خوابی یا پر خوابی
نا امیدی
احساس پوچی و بی فایدگی
بی انگیزه بودن
تحریک پذیری
بدبینی
احساس گناه
کاهش میل جنسی
ناتوانی در تصمیم گیری
افکار خودکشی
بی علاقگی نسبت به کارهایی که در گذشته برای فرد لذت بخش بود.
آشفتگی روان
عدم تمرکز و فراموشی

در تشخیص اختلال افسردگی باید توجه کرد که آیا شدت این علایم به اندازه ای است که روی عملکرد فرد تاثیر نامطلوبی گذاشته باشد؟ یا چه مدت این علائم طول کشیده است؟

        علایم جسمی نشان دهنده این است که افسردگی فراتر از ذهن فرد است و فقط باعث بر هم زدن و مشکل در افکار فرد نمی‌شود و اثراتی گسترده‌تر دارد.

درمان افسردگی با نوروفیدبک

آمارها در ایران نشان دهنده شیوع رو به رشد افسردگی در کشور است. به گفته‌ی وزیر بهداشت بیش از ۱۲ درصد مردم ایران افسرده هستند.
افراد مبتلا به افسردگی حاد حتی احتمال دارد به درجه‌ای از ناامیدی برسند که دست به خودکشی بزنند.
این در حالی است که امروزه شناخت علائم افسردگی و درمان آن با روش‌های نوین، از افزایش وخامت این بیماری می‌کاهد.
افسردگی شدید بیماری است، که از اختلالات مربوط به نحوه کارکرد مغز به وجود می آید. روش نوروفیدبک منجر به تغییرات الگوهای انتقال دهنده‌های عصبی و امواج مغزی در افراد افسرده خواهد شد.
نوروفیدبک ساز و کار اصلی که مغز به آن وسیله برانگیختگی فیزیولوژیک را کنترل می‌کند، تحت کنترل درآورده و مکانیزم برانگیختگی را طبیعی می‌سازد. این روش صرفنظر از علت افسردگی اثر بخش است.

مکانیسم درمان افسردگی با نوروفیدبک

زمانی که فرد دچار افسردگی می‌شود در واقع امواج مغزی او به درستی فعالیت نمی‌کند و یا فعالیت آن در برخی امواج بیشتر و در برخی امواج کمتر است.
در واقع در افراد نرمال در نیم‌کره‌ی چپ افرادی که مسئول هیجانات مثبت است، میزان موج آلفا پایین است. برعکس در نیم‌کره‌ی راست، که مسئول هیجانات منفی است، میزان موج آلفا بالاست. این امر تعادل را برقرار می کند و درواقع هیجانات مثبت را بالا می برد.
اما در مغز افراد افسرده موج آلفا یا تتا در دو نیم کره متفاوت است. در نیم کره‌ی چپ میزان موج آلفا بالاست و در نیم کره‌ی راست میزان موج آلفا پایین است. در نتیجه فرد دچار افسردگی می شود.
پس در روش درمان افسردگی با نوروفیدبک به عنوان نمونه، درمانگر هدف را بر سرکوب موج آلفا می گذارد و نقطه‌ای که مسئول هیجانات منفی در افراد افسرده است را پیدا کرده و از همان نقطه کار را شروع می کند.
در روش درمان افسردگی با نوروفیدبک در واقع ذهن شرطی می شود. ذهن فرد افسرده به طور خودکار می آموزد که چگونه می‌تواند به تولید بیشتر امواج هایی بپردازد که برای جلوگیری از افسردگی مؤثر است و یا امواج منفی را کمتر کند. یعنی ذهن به نوعی خود تنظیمی دست پیدا می‌کند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک

سردرد میگرنی

درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک یکی از درمان‌های جدید و بسیار موثر برای بر طراف کردن مشکل میگرنی افراد است. تحقیقات نشان داده، میگرن یکی از بیماری‌هایی است که به درمان نوروفیدبک به خوبی پاسخ داده است. در این مطلب با میگرن و تاثیر درمان آن با نوروفیدبک آشنا می شوید.

اگر با مفهوم نوروفیدبک و این روش درمانی آشنایی ندارید، می توانید قبل از خواندن این مقاله به کمک سری مقالات زیر با نوروفیدبک آشنا شوید.

 

میگرن

برای شروع آشنایی با تاثیر درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک بهتر است ابتدا با سردرد میگرنی بیشتر آشنا شویم و ببینیم سردرد میگرنی چیست و چه علائمی دارد؟

اگر شما هم جزو دسته کسانی باشید که دچار سردردهای می‌گیرنی هستند، حتما تجربه‌های فراوانی از مختل شدن کارهای روزانه خود بخاطر سردرد دارید. افرادی که درگیر میگرن می‌شوند، ممکن است به دلیل وخامت حالشان در کار و فعالیت‌های خود دچار مشکلات فراوانی شوند و این سردردها به اصطلاح آنها را از کار و زندگی بیاندازد.

میگرن یکی از بیماری‌های شدید مغز و اعصاب است، که در آن سردردهای ملایم یا شدید پی در پی رخ می‌دهد. شدت سردرد در افراد مبتلا به حدی است که فرد را از انجام فعالیت‌های روزمره خود ناتوان می‌کند. امروزه ۱ تا ۱۰ درصد از مردم در دنیا درگیر بیماری میگرن هستند.

سردردهای می‌گیرنی به شدت کیفیت زندگی شخص را کاهش می‌دهند و فرد را از فعالیت به صورت مناسب و بهینه دور می کند. تا حدی که سازمان بهداشت جهانی سردرد میگرنی را بین بیشترین بیماری‌های ناتوان کننده (disabling) دسته بندی می‌کند. این بیماری در زنان (تقریباً ۳ برابر) بیشتر شیوع دارد.

در سردردهای می‌گیرنی بیش از دو سوم بیماران یا به پزشک مراجعه نمی‌کنند یا مراجعات خود را قطع می‌کنند. به همین دلیل، این بیماری اغلب تشخیص داده نشده یا به خوبی درمان نمی‌شود. سردرد میگرنی ممکن است در دوران کودکی شروع شود یا تا اوایل بزرگسالی رخ ندهد.

 

سردرد میگرنی چیست؟

سردرد بیماری نیست بلکه خود یک نشانه یا علامت برای بیماری است. در هر نقطه از بدن انسان تنها در آنجا که گیرنده مخصوص درد وجود داشته باشد، می‌تواند درد را احساس کند. خود مغز گیرنده مخصوص درد ندارد.

اما رگ‌های خونی داخل مغز و پرده های مغزی و عضلات کاسه سر و صورت گیرنده های درد دارند. که بر اثر فشار، التهاب، عفونت، گشاد یا تنگ شدن رگ‌های داخل و خارج جمجمه این گیرنده ها تحریک می شوند و در نتیجه انسان احساس سردرد می کند.سردرد میگرنی یکی از شایع ترین علل سردرد است و بیشتر کسانی که میگرن دارند به حملات پی در پی سردرد دچار می شوند. میگرن می‌تواند باعث سردرد شدید در عرض چند ساعت تا چند روز شود.

سردردهای میگرنی مکرر، بسیار شدید، ناتوان کننده و خسته کننده هستند. برخی اوقات درد در قسمت پیشانی، اطراف چشم و یا در پشت سر دیده می شود، ولی اغلب یک طرف سر را درگیر می‌کنند.

سردرد میگرنی از یک طرف سر و از پیشانی یا گیجگاه شروع شده و به اطراف انتشار می یابد. این بیماری سردردی ضربان دار است و به حدی شدید است که عملکرد فرد را مختل می‌کند.

درد در میگرن به‌ طور کلی با بالا رفتن فعالیت بدنی افزایش می‌یابد. معمولا از ۴ تا ۷۲ ساعت درد میگرنی ادامه پیدا می کند.

علائم ممکن است شامل بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، مشکل در صحبت کردن، بی حسی یا سوزن‌سوزن شدن دست‌ها و پاها و علایم حسی هشداردهنده، مانند صاعقه‌ها، فلاش‌های نور، نقاط کور و حساسیت به نور و صدا باشد.

 

علائم میگرن

از شایع ترین نشانه‌ها و علائم این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سفتی گردن
سر درد در یک سمت سر
اختلال در هوشیاری
دیدن اشکال مختلف، نقاط روشن یا درخشان از نور
از دست دادن بینایی
پین‌ها و سوزن‌ها در یک دست یا پا
ضعف یا بی حسی در صورت یا یک طرف بدن
مشکل صحبت کردن
حرکات غیر قابل کنترل یا حرکات دیگر
تهوع و استفراغ
تاری دید
نوسان خلق
گیجی
سر گیجه
ضعف

 

درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک

بیشتر افراد برای درمان سردردهای میگرنی خود از دارو‌ استفاده می‌ کنند. اما اکثر آنها به علت درمان نشدن با دارو شاکی هستند و باید در نظر داشت این داروها عوارض جانبی دیگرهم دارند.

درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک در زمینه پیشگیری از میگرن و درمان آن بسیار موثر واقع شده و میگرن یکی از بیماری هایی است که به درمان نوروفیدبک به خوبی پاسخ می دهد. به ‌ویژه در صورتی که مصرف داروهای متداول ضد میگرن منع شده باشد، یا مصرف زیاد دارو مضر باشد.

همچنین در درمان دارویی میگرن، دارو تنها آن را کنترل می‌کند و بیمار مجبور به استفاده دائمی از داروهاست. در حالی که یک دوره درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک بسیار موثر، کاملا درمان کننده و دارای اثرات ماندگار است. علاوه بر آن عوارض جانبی نداشته و دوره درمان آن کوتاه است. نوروفیدبک به افراد کمک می‌کند تا برخی از پارامترهای روانی را آگاهانه کنترل کنند و به عنوان روش درمان غیردارویی، اثرپیشگیری کننده خود را در حملات میگرن اثبات کرده است.

 

مکانیسم درمان سردرد میگرنی با نوروفیدبک

آنچه درباره علت میگرن مسلم است، این است که میگرن در اثر تورم رگ‌های خونی و تحریک گیرنده‌های درد اعصاب اطراف رگ‌ها منجر به حس سردرد می شود. این اختلال نتیجه تغییرات عملکرد مغز است، که باعث تغییر در جریان خون مغز می‌شود.

در صورتی که نورون های مغز در مواجهه با محرک های داخلی یا محیطی موفق به دادن پاسخ درست نشوند. این امر منجر به رها شدن مواد شیمیایی می‌شود. این مواد شیمیایی رها شده، موجب گشادی رگ‌های مغزی و متورم شدن عروق مغز می شود. بنابراین گیرنده‌های درد این تغییر حجم را در رگ ها شناسایی کرده و پیام درد را به مغز مخابره می‌کنند و سبب بروز سردرد می‌شود.

با روش نوروفیدبک می توان طی جلساتی توسط کامپیوتر، خود بیمار یاد بگیرد که توانائی تنظیم و تغییر قطر رگ‌های خونی مغز را داشته باشد.

در مرحله‌ای که انقباض عروق می خواهد شروع شود، بطور اتوماتیک شخص قادر خواهد بود تا از بروز مرحله انقباض جلوگیری کرده و مانع ظهور علائم میگرن شود.

در ضمن با نوروفیدبک و بیوفیدبک می توان عضلات شانه و گردن که دچار اسپاسم و انقباض شده و با فشار برروی عروق خونی ایجاد سردرد می کند را توسط آموزش در حالت شل نگه داشت و از بروز سردرد پیشگیری کرد.

نوروفیدبک همان فرایند یادگیری و کسب کردن مهارت جدید است. با این نوع آموزش مغز با ایجاد ارتباط بین سلول های عصبی و استفاده از مسیرهای مهم که نقاط مختلف مغز را بهم متصل می کند، مهارت های جدید را یاد می گیرد.

هر چه بیشتر از این مسیرها استفاده کنید، مغز در انجام کارهای مرتبط بهتر خواهد شد. نوروفیدبک از این طریق و با ایجاد الگوهای مغزی صحیح، فرد را در بهبود عملکرد یاری می کند.

با تکرار جلسات نوروفیدبک مغز بیمار، دیگر حالت موجی که باعث بروز علایم بیماری می شود را ندارد. در واقع کارکرد مغز در آن ناحیه اصلاح و تنظیم شده و همین باعث بهبودی بیمار می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

نظرات در مورد نوروفیدبک

نظرات در مورد نوروفیدبک

نظرات در مورد نوروفیدبک این روزها حقیقتاً زیاد و البته متفاوت و ضد و نقیض است. طوری که وقتی به دنبال اطلاعاتی در زمینه اثرات این روش درمانی می گردید، حسابی گیج می شوید.

 

اگر با نوروفیدبک و کاربردهای آن آشنایی ندارید، نخست می‌توانید با مطالعه مقالات زیر با آن آشنا شوید.

 

از این رو که نظرات در مورد نوروفیدبک در فضای نت فراوان و متناقض است، در این مطلب سعی کردیم نظر برخی از متخصصان در این حوزه را بیاوریم، تا دید بازتری نسبت به اثرات نوروفیدبک پیدا کنید.

نوروفیدبک یک روش درمانی نوین، آینده دار و رو به گسترش است. که هر ساله پژوهش‌های فراوانی در جهان و ایران در این زمینه انجام می‌شود، که به آن جایگاهی رو به رشد داده است.

 

نظرات در مورد نوروفیدبک
در حال حاضر درباره نوروفیدبک و کاربردهای بالینی آن نظرات متفاوتی وجود دارد: برخی نوروفیدبک را “وسیله‌ای برای کلاهبرداری” و برخی دیگر نیز نوروفیدبک را “تکنیکی کاملاً مؤثر” می‌دانند. در ایران نیز نوروفیدبک با واکنش‌های مختلف و متناقضی مواجه است.به نظر می‌رسد این نظرات موافق و مخالف ناشی از موارد متعددی نظیر احساسات شخصی، تعصب به روش واکنش‌های کلاسیک و مقاومت در برابر تکنیک واکنش‌های جدید، نداشتن آگاهی کافی و لازم در این حوزه، تمایل به سودجویی، ابزار گرایی، تمایل کورکورانه به استفاده از تکنولوژی واکنش‌های جدید باشد.

 

با هم برخی نظرات در مورد نوروفیدبک را می‌خوانیم:

بیوفیدبک به عنوان روشی مطرح در حوزه روان شناسی از دهه ۱۹۶۰ شروع به رشد کرد. این روش از ابزارهای مشاهده‌گر که به بدن وصل هستند استفاده می‌کند تا اطلاعاتی درباره عملکرد برخی از اندام (از قبیل درجه حرارت، تعداد و عمق تنفس، سطح تنش ماهیچه‌ای و حتی فعالیت سیستم عصبی) ارائه دهد.

پژوهش‌های متعدد حاکی از این امر است که هر چه افراد دسترسی جزیی تری به اطلاعاتی درباره آنچه در بدنشان در حال انجام است داشته باشند، بیشتر قادر به کنترل عملکردهایشان خواهند بود (لاورنس، ۲۰۰۲).

 

نوروفیدبک شکلی از بیوفیدبک است که فرد از فعالیت الکتریکی مغز خویش پسخوردهایی دریافت می‌کند. در واقع با استفاده از شرطی سازی عاملی این ریتم واکنش‌های الکتروآنسفالوگرافیک، فرد قادر می‌شود فعالیت امواج مغزی خویش را تنظیم و تعدیل نماید (هاموند، ۲۰۰۸).

 

طبق یکی از اصول پایه سایبرنتیک، فرد نمی‌تواند متغیری را کنترل کند مگر آن که اطلاعات لازم از آن متغیر را دریافت نماید. این اطلاعات را پسخورد می‌نامند. اصل دیگری نیز بیان می‌دارد که وجود پسخورد خارجی یادگیری را ممکن می‌سازد (شوارتز و آندراسیک، ۲۰۰۳).

آنچه در سایبرنتیک، پسخورد نامیده می‌شود در روانشناسی رفتاری تحت عنوان شرطی سازی عامل و از اصول یادگیری دانسته شده است؛ پسخوردهایی که از نتایج مثبت یا منفی یک رفتار به دست می آیند، می‌توانند جاندار را شرطی کرده و یا موجب تغییر رفتار گردند. به همین دلیل بسیاری از متخصصان به ویژه روان شناسان، بیوفیدبک را نوعی یادگیری عاملی می‌دانند (شوارتز و آندراسیک، ۲۰۰۳).

 

آشنایی با محصولات علوم اعصاب

 

نوروفیدبک در واقع همان EEG بیوفیدبک است. ثبت فعالیت الکتریکی مغز، یکی از روش واکنش‌های مهم بررسی رابطه بین مغز و رفتار بوده (هنریش و همکاران، ۲۰۰۷) و این که مغز تنظیم کننده مرکزی هیجان‌ها، افکار و رفتارهایی است که افراد را به مطالبه مشاوره و درمان روانشناختی وامی‌دارد (لاورنس، ۲۰۰۲).

نظرات در مورد نوروفیدبک و عوارض جانبی آن که بحث مهمی هم هست، اینگونه است: ابزارهای مورد استفاده در نوروفیدبک، صرفاً به عنوان منبع مثبت و پسخورد دهنده اطلاعات به کار برده می‌شوند و هیچ گونه جنبه تهاجمی ندارند. در واقع نوروفیدبک سیستم انتقال یکسویه اطلاعات از مغز به بیرون بوده، و هیچ چیزی از بیرون وارد مغز نمی‌شود (زایدل و بارینا، ۲۰۰۵).

 

به تدریج نوروفیدبک به روشی درمانی تبدیل گشت که در کلینیک های سراسر دنیا، به منظور بهبود و درمان اختلال های مختلف به کار گرفته می شود (دمس، ۲۰۰۵).

 

در خصوص کارایی نوروفیدبک در درمان اختلال‌های گوناگون، مطالعات متعددی صورت گرفته است که پرداختن به همه آن مطالعات از حوصله این مقاله خارج است.

اما تردیدی نیست که نوروفیدبک جایگاه رو به رشدی در پژوهش‌ها یافته و اثر بخشی آن در برخی اختلالات مانند اختلال بیش‌فعالی- نقص توجه (ADHD)، اوتیسم، صرع، اختلال یادگیری، اختلال‌های افسردگی و اضطرابی و صدمه مغزی و… بررسی شده است.

 

با این حال هنوز پرسش‌های بی‌جواب دیگری در این زمینه باقی است که نیازمند پژوهش است.

شواهد متعدد حاکی از این است که شرطی سازی امواج خاص عصبی، دارای اثرات رفتاری ویژه‌ای هستند که این اثرات در گروه پلاسیبو (نوروفیدبک ساختگی) مشاهده نمی‌شود. این یافته‌ها می‌توانند موید اختصاصی بودن درمان با نوروفیدبک باشند.

 

یافته‌های حاصل از مطالعه‌ای که از سوی لوبار و شوس (۱۹۷۷) انجام شد، نشان دهنده سه نکته است:

  • ۱- دستکاری امواج عصبی با استفاده از شرطی سازی عاملی-نوروفیدبک امکان پذیر است.
    ۲- اثر نوروفیدبک اختصاصی است.
    ۳- نکته هشدار دهنده این است که انتخاب نادرست پروتکل عوارض منفی در پی خواهد داشت.

 

درمان‌گران نوروفیدبک

در انتها باید گفت مسئله‌ای که در ایران بغرنج‌تر جلوه می‌کند، مسأله افرادی است که به عنوان درمانگر از نوروفیدبک برای درمان اختلال‌های مختلف استفاده می‌کنند.
گاهاً به دلیل عدم تسلط درمانگر و استفاده غیر دقیق از پروتکل‌های مناسب، علایم بیماری بهبود نخواهد یافت و حتی چنان چه پروتکل درمانی نادرست انتخاب شده باشد اثرات جانبی منفی نیز در پی خواهد داشت.مطابق معیارها، درمان‌گران می باید آموزش دیده و دارای مدرک ویژه‌ای موسوم به (BCIA) باشد.

 

افرادی که می‌خواهند از نوروفیدبک برای درمان استفاده کنند می باید در این زمینه‌ها آشنایی داشته باشند:


آسیب شناسی روانی، اصول کلی درمان به ویژه درمان‌های شناختی رفتاری و از همه مهم‌تر نوروفیزیولوژی، الکتروفیزیولوژی به طور اختصاصی تر، الکتروانسفالوگرافی.

 

شناسایی فعالیت الکتریکی مغزی از فعالیت الکتریکی غیر مغزی (انواع آرتیفکت‌ها از جمله برق شهر یا آرتیفکت های ناشی از عضلات)، انتخاب صحیح مکان نصب الکترود، انتخاب مونتاژ مناسب، انتخاب صحیح باندی که می باید تقویت یا بازداری شود، تعیین حدود آستانه‌ای که تقویت یا بازداری انجام می‌شود و در نهایت انتخاب درست پروتکل درمانی در مسأله درمان با نوروفیدبک ضروری است (هاموند، ۲۰۰۸).